Jerzy Jaskiernia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Jerzy Jaskiernia
Data i miejsce urodzenia 21 marca 1950
Kudowa-Zdrój
Minister sprawiedliwości, prokurator generalny
Przynależność polityczna Sojusz Lewicy Demokratycznej
Okres urzędowania od 4 marca 1995
do 26 stycznia 1996
Poprzednik Włodzimierz Cimoszewicz
Następca Leszek Kubicki
Poseł IV kadencji Sejmu
Przynależność polityczna Sojusz Lewicy Demokratycznej
Okres urzędowania od 19 października 2001
do 18 października 2005
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Jerzy Andrzej Jaskiernia (ur. 21 marca 1950 w Kudowie-Zdroju) – polski polityk, profesor nauk prawnych, poseł na Sejm PRL IX kadencji oraz na Sejm RP I, II, III i IV kadencji, były minister sprawiedliwości.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył Szkołę Ćwiczeń przy Liceum Pedagogicznym w Sandomierzu oraz II Liceum Ogólnokształcące im. Tadeusza Kościuszki w tym mieście. Studiował na Wydziale Prawa i Administracji na Uniwersytecie Jagiellońskim. Za pracę magisterską Ministerialna koordynacja międzyresortowa otrzymał nagrodę I stopnia w ogólnopolskim konkursie Młoda myśl dla kraju. W latach 1972–1981 był asystentem, starszym asystentem i adiunktem na Wydziale Prawa i Administracji UJ. W 1977 obronił tam pracę doktorską pt. Prawno-ustrojowa pozycja stanów USA i zagadnienie ich roli w realizacji zadań państwa, za którą otrzymał I nagrodę w konkursie miesięcznika „Państwo i Prawo”. Habilitował się w 1994, również z prawa konstytucyjnego, w Instytucie Nauk Prawnych Polskiej Akademii Nauk. W 2000 otrzymał tytuł naukowy profesora nauk prawnych. Zawodowo związany z Zakładem Współczesnych Systemów Politycznych na Uniwersytecie Jana Kochanowskiego w Kielcach.

Działał w Związku Harcerstwa Polskiego oraz koncesjonowanych organizacjach młodzieżowych (ZMS i ZSP). Był przewodniczącym zarządu głównego Związku Socjalistycznej Młodzieży Polskiej w latach 1981–1984. Od 1970 do rozwiązania działał w PZPR. W latach 80. pełnił funkcję Sekretarza Generalnego Rady Krajowej Patriotycznego Ruchu Odrodzenia Narodowego. W 1983 wybrany w skład Prezydium Krajowej Rady Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej. W latach 1986–1989 był członkiem Ogólnopolskiego Komitetu Grunwaldzkiego. Od 1987 do 1990 był zatrudniony w Ministerstwie Spraw Zagranicznych: pełnił funkcje doradcy ministra oraz radcy w Ambasadzie PRL w Waszyngtonie.

Od 1990 działał w SdRP, w 1999 przystąpił do Sojuszu Lewicy Demokratycznej.

Był posłem IX kadencji Sejmu PRL oraz w latach 1991–2005 I, II, III i IV kadencji Sejmu RP. Od 4 marca 1995 do 26 stycznia 1996 zajmował stanowisko ministra sprawiedliwości w rządzie Józefa Oleksego. W 2001 został wybrany z okręgu kieleckiego, w trakcie IV kadencji do 19 stycznia 2004 pełnił funkcję przewodniczącego klubu parlamentarnego Sojuszu Lewicy Demokratycznej. Był także przewodniczącym Komisji Spraw Zagranicznych. Od 1994 zasiadał w Zgromadzeniu Parlamentarnym Rady Europy w Strasburgu, gdzie pełnił funkcję I wiceprzewodniczącego Komisji Zagadnień Prawnych i Praw Człowieka. W latach 2003–2004 był obserwatorem, a następnie członkiem Parlamentu Europejskiego. Bez powodzenia ubiegał się w 2005 i w 2011 o mandat parlamentarzysty, a w 2009 eurodeputowanego.

W 1992 znalazł się na liście Macierewicza jako tajny współpracownik SB. Według Rzecznika Interesu Publicznego od 1973 do 1975 był typowany przez wywiad PRL do współpracy, a w latach 1975–1980 zarejestrowany jako TW. W toku procesu lustracyjnego sąd ujawnił, że z akt wywiadu wynika, iż przy zakończeniu współpracy w 1980 stwierdzono, że w 1973 Jerzy Jaskiernia zgodził się na pomoc „w rozpoznaniu instytutów politologicznych w USA”. Ostatecznie jednak Sąd Najwyższy w 2009 oczyścił go z zarzutu „kłamstwa lustracyjnego”, zmieniając niekorzystny dla Jerzego Jaskierni wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie[1].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Został odznaczony m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotą Odznaką Zasłużonego Działacza Zrzeszenia Prawników Polskich, Złotą Odznaką Honorową Zasłużonego dla Samorządu Radców Prawnych oraz Odznaką Zasłużonego Działacza Kultury. Jest Honorowym Obywatelem Sandomierza.

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]