Jerzy Klechta
| Ten artykuł od 2012-02 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
Jerzy Klechta (ur. 14 sierpnia 1939 w Łodzi) - polski dziennikarz, publicysta, pisarz.
Studiował na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, Uniwersytecie Warszawskim i w Salamance (Hiszpania). Pracował w Polskiej Agencji Prasowej, miesięczniku "Sprawy Międzynarodowe" i prasie młodzieżowej. Od 1973 r. do rozwiązania pisma redaktor naczelnymiesięcznika "Radar". Potem redaktor "Panoramy Polskiej"( 1987 - 1990). Od 1989 r. prowadził w programie 2 TVP cotygodniowy magazyn Bliżej świata , do którego zapraszani byli mieszkający w Polsce dziennikarze zagraniczni (najczęstszymi gośćmi tego programu byli Bernard Margueritte z Francji i Renate Marsch-Potocka z Niemiec). Program ten był jednym z niewielu w ówczesnej telewizji, w którym puszczane były urywki programów telewizji zachodnich.
Pisywał także do innych gazet i prowadził także inne programy telewizyjne[1]. W tym okresie napisał kilka książek o tematyce historycznej i podróżniczej (podróżował m.in. po Ameryce Łacińskiej). W 1990 r. został doradcą do spraw mediów w Kancelarii Prezydenta Lecha Wałęsy. W latach 1994-2000 prowadził program autorski w TVP Katowice. W latach 1995-2006 prowadził program w TV Polonia "Spojrzenia na Polskę". Po transformacji ustrojowej w Polsce specjalizował się w telewizji publicznej w tematyce watykańskiej; zaowocowało to kilkoma wydanymi przez niego książkami poświęconymi papieżowi Janowi Pawłowi II. W 1990 założył pierwszy w Pabianicach niezależny tygodnik - "Nowe Życie Pabianic". Później zrealizował kilka filmów dokumentalnych (w tym nagradzanych: Matka Jasnogórska oraz Od Wadowic do Rzymu. Prymas przełomu - o kardynale Józefie Glempie). Wykładał na Uniwersytecie im. Kardynała Stefana Wyszyńskiego, współpracuje m.in.z paryskim "Głosem Katolickim" i z miesięcznikiem kulturalno-społecznym "Przegląd Powszechny". Od 1997 w TV Polonia był odpowiedzialny m.in.za transmisje uroczystości religijno-patriotycznych. Po 2007 poświęcił się pracy literackiej. Jest autorem historii Polonii francuskiej. Z okazji 200-lecia urodzin Chopina napisał dwie jego biografie, jedna z nich ukazała się w Paryżu. Jest autorem esejów publikowanych w Internecie.
[edytuj] Wybór publikacji
- Lech Walesa - Eine politische Biographie(Verlag Bonn Aktuell 1992)
- Z walk GL i AL w Warszawie 1942-1944 (seria Bitwy-Kampanie-Dowódcy 1968)
- Gen. Klemens Kołaczkowski 1793-1873 (1977)
- Kilka światów w jednym (1979)
- Wyjście Hiszpanii na świat (1983)
- Od Sao Paulo do Meksyku (1984)
- Inwazja na Grenadę (1985)
- Salwador: kronika nienawiści (1985)
- Myśli Jana Pawła II (2002)
- Nadzieja większa od wszystkiego. Myśli Jana Pawła II w wyborze Jerzego Klechty (2002)
- Z Nowego Sącza przez busz do Paryża (2003)
- Powstaniec, tułacz, kapłan – ks. Aleksander Jełowicki (1804–1877) pierwszy rektor Polskiej Misji Katolickiej we Francji (2004)
- Apostoł jedności. Myśli Jana Pawła II w wyborze Jerzego Klechty (2005)
- Orędownik prawdy. Myśli Jana Pawła II w wyborze Jerzego Klechty (2005)
- Najstarsza w świecie (2006)
- Serce Chopina (2010)
- Duchowość Chopina (2010)
- W świecie Fryderyka Chopina (2010)
- 175 lat dla Polonii (2011)
Przypisy
- ↑ Zapamiętano mu językowy lapsus "Kamerun grał z ikrą bożą", z dyskusji na temat piłki nożnej.