Jerzy Lwowic

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Jerzy I (ur. 21, 23 lub 24 kwietnia w latach 1247 - 1254, zm. 21, 23 lub 24 kwietnia 1308) – książę bełski w latach 1264-1301, książę halicki w latach 1301 - 1308 z dynastii Rurykowiczów.

Był synem Lwa I, księcia halickiego w latach 1269 - 1301, i Konstancji, córki króla Węgier Beli IV Wielkiego. Jego dziadkiem był Daniel I Halicki, założyciel Lwowa.

Jego pierwszą żoną była nieznana z imienia córka księcia Jarosława Jarosławowica twerskiego. Małżeństwo zostało zawarte w latach 1282 - 1283. Po jej śmierci ok. 1286 Jerzy między wrześniem 1289 a 23 czerwca 1290 ożenił się po raz drugi, z Eufemią, córką Kazimierza I kujawskiego.

Potomstwo[edytuj | edytuj kod]

Wywód rodowodowy[edytuj | edytuj kod]

4. Daniel I halicki[1]      
    2. Lew I halicki
5. Anna nowogrodzka lub
NN, córka króla Mendoga
       
      1. Jerzy I
6. Bela IV Wielki    
    3. Konstancja    
7. Maria Laskarina[2]      
 

Przypisy

  1. Po babce prawnuk Bolesława III Krzywoustego
  2. córka cesarza nicejskiego, Teodora I Laskarisa

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Dąbrowski D., Rodowód Romanowiczów książąt halicko-wołyńskich, Poznań-Wrocław 2002.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
Lew I Halicki
Alex K Halych-Volhynia.svg Książę halicko-wołyński
1301-1308
Alex K Halych-Volhynia.svg Następca
Andrzej II
Lew II