Jerzy Marek Nowakowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Jerzy Marek Nowakowski
Data i miejsce urodzenia 5 lipca 1959
Radom
Ambsador Polski na Łotwie
Okres urzędowania od 23 marca 2010
Poprzednik Maciej Klimczak

Jerzy Marek Nowakowski (ur. 5 lipca 1959[1] w Radomiu) – polski historyk, dziennikarz, publicysta i polityk. Ambasador Rzeczypospolitej Polskiej w Republice Łotewskiej[2].

Spis treści

[edytuj] Życiorys

Ukończył studia na Wydziale Historii Uniwersytetu Jagiellońskiego, studiował również na Wydziale Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego. Uzyskał stopień doktora nauk historycznych.

Od 1984 pracował jako kierownik działu, a następnie zastępca redaktora naczelnego w Tygodniku Polskim. W latach 80. współpracował z "Solidarnością", od 1988 był jej łącznikiem ze środowiskami opozycyjnymi na Litwie. W latach 1989–1993 kierował Ośrodkiem Studiów Międzynarodowych Senatu RP. W 1991 był doradcą w Kancelarii Prezydenta ds. polityki wschodniej. Od 1993 pracował w Polskim Radiu jako dyrektor i redaktor naczelny Programu V dla zagranicy. Prowadził program "Racja stanu" w TVP. W latach 1997–2001 był podsekretarzem stanu w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów oraz głównym doradcą premiera do spraw międzynarodowych.

W latach 2001–2002 był wiceprezesem Centrum Stosunków Międzynarodowych. Od 2002 pełnił funkcje zastępcy redaktora naczelnego oraz kierownika działu zagranicznego w tygodniku "Wprost". W 2007 objął stanowisko prezesa Fundacji "Pomoc Polakom na Wschodzie", a także został dyrektorem Centrum Wschodniego Polish Open University.

22 grudnia 2009 mianowany ambasadorem RP w Republice Łotewskiej[2]. W marcu 2010 przystąpił do wykonywania obowiązków dyplomatycznych[3].

Jest autorem licznych publikacji dotyczących m.in. państw byłego ZSRR, polityki międzynarodowej i polskiej polityki zagranicznej (w tym polityki wschodniej). Publikował m.in. w tygodniku "Newsweek Polska" oraz w "Przewodniku Katolickim".

W latach 90. działał w Ruchu Stu i Akcji Wyborczej Solidarność, a następnie w Przymierzu Prawicy. Jako jego członek bez powodzenia kandydował do Sejmu RP z listy Prawa i Sprawiedliwości, którego następnie został członkiem. Opuścił PiS w 2007.

[edytuj] Publikacje

  • Kronika terroru. Ruchy anarchistyczne w RFN 1969–1980, Łódź 1981, ISBN 8321102204
  • Walery Sławek (1879–1939). Zarys biografii politycznej, Warszawa 1988, ISBN 83-202-0688-X
  • Ukraina na zakręcie. Drogi i bezdroża pomarańczowej rewolucji, Warszawa 2005 (współautor), ISBN 83-7436-058-5

Przypisy

  1. ↑ Obwieszczenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 12 maja 1998 r. o treści oświadczeń złożonych przez osoby powoływane lub mianowane na kierownicze stanowiska państwowe przez Prezesa Rady Ministrów (M.P. z 1998 r. Nr 13, poz. 206)
  2. ↑ 2,0 2,1 M.P. z 2010 r. Nr 1, poz. 5
  3. ↑ Ārlietu ministrs Māris Riekstiņš ar Polijas vēstnieku pārrunā reģionālās sadarbības stiprināšanu abu valstu interešu īstenošanā (łot.). mfa.gov.lv, 12 marca 2010.

[edytuj] Źródła

[edytuj] Linki zewnętrzne

Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Jerzy_Marek_Nowakowski&oldid=28667542”
Osobiste
Przestrzenie nazw
Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Drukuj lub eksportuj
Narzędzia