Jerzy Mellibruda

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Jerzy Mellibruda (ur. 22 lipca 1938) - profesor w Szkole Wyższej Psychologii Społecznej, doktor habilitowany, psycholog, specjalizujący się w problematyce uzależnień, autor licznych prac z dziedziny psychologii, w tym szczególnie problemów alkoholowych.

Ukończył studia psychologiczne na Uniwersytecie Jagiellońskim w 1969, po których odbył - pod kierunkiem prof. Antoniego Kępińskiego - staż kliniczny. Pracę doktorską obronił w 1972. Był promotorem, założycielem i wieloletnim dyrektorem Państwowej Agencji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych. Jest szefem Instytutu Psychologii Zdrowia Polskiego Towarzystwa Psychologicznego.

Jest kierownikiem Katedry Psychologii Uzależnień, Przemocy i Sytuacji Kryzysowych w Szkole Wyższej Psychologii Społecznej w Warszawie.

Odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (1998)[1]. Główny popularyzator idei Dorosłych Dzieci Alkoholików w Polsce. Superwizjor psychoterapii Polskiego Towarzystwa psychologicznego certyfikowany Superwizor Treningów Polskiego Towarzystwa Psychologicznego. Certyfikowany Specjalista Psychoterapii Uzależnień i Superwizor Psychoterapii Uzależnień PARPA , specjalista psychologii klinicznej II st[2]. był wieloletnim redaktorem czasopisma Niebieska Linia. W wywiadzie w TVP Kultura w programie OKNA wyznał, że był synem alkoholika, nagrał 15 filmów krótkometrażowych i zarządzał fabryką wódek w wieku 30 lat uznał, że chce pomagać innym dzieciom alkoholików i od tego momentu zaczął rozwijać studia psychologiczne. Publikacje:

  • Poszukiwanie siebie (1977; reedycja 2001)
  • Możliwości rozwoju osobistego (1992)
  • Pułapka niewybaczonej krzywdy (1995)
  • Tajemnice ETOH czyli Alkohol i nasze życie (1995)
  • Ludzie pomagający ludziom z problemami alkoholowymi : diagnozy i pierwsze próby zmian (1999)
  • Alkohol i życie codzienne (2001)
  • Ja - Ty - My: Psychologiczne możliwości ulepszania kontaktów międzyludzkich (2003)

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]