Jerzy Ofierski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Jerzy Ofierski
Jerzy Ofierski
Data
i miejsce urodzenia
11 stycznia 1926
Ostrów Wielkopolski,  Polska
Data
i miejsce śmierci
24 listopada 2007
Warszawa,  Polska
Zawód aktor, pisarz, dziennikarz
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Krzyż Partyzancki Krzyż Narodowego Czynu Zbrojnego (nadany po 1992) Odznaka 1000-lecia Państwa Polskiego Złota Oznaka Honorowa Towarzystwa Polonia
Wikicytaty Jerzy Ofierski w Wikicytatach
Grób Jerzego Ofierskiego na Powązkach
(2012)
(2012)

Jerzy Ofierski, ps. Kmicic, Wąsowski (ur. 11 stycznia 1926 w Ostrowie Wielkopolskim, zm. 24 listopada 2007 w Warszawie) – polski aktor, pisarz i dziennikarz, żołnierz Narodowych Sił Zbrojnych i Batalionów Chłopskich.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Ostrowie Wielkopolskim w rodzinie kupieckiej, silnie związanej rodzinnymi korzeniami ze środowiskiem chłopskim ojca. Pradziadek był chłopem pańszczyźnianym, uczestnikiem powstania styczniowego, dziadek wyemigrował do Ameryki, gdzie pracował jako górnik w kopalniach Pensylwanii. W 1919 wrócił do Polski. W 1939 wysiedlony wraz z rodzicami przez Niemców do Generalnego Gubernatorstwa.

W czasie II wojny światowej walczył w oddziale NSZ Wacława Piotrowskiego „Cichego” na Lubelszczyźnie. w lipcu 1944 wraz z bronią przeszedł do Oddziału Specjalnego BCh pod dowództwem Wacława Adamczyka „Ostera” we wsi Wandalin powiatu kraśnickiego. W 1946 zadebiutował w prasie jako satyryk, a 1 października 1949 jako aktor w teatrze. Twórca postaci sołtysa Kierdziołka z Chlapkowic – wiejskiego filozofa i komentatora bieżących wydarzeń, zaczynającego swoje monologi od sformułowania „Cie choroba!”. Honorowy sołtys III RP. Szczególną popularność zdobył jako wykonawca monologów w „Podwieczorku przy Mikrofonie”, gdzie występował obok takich gwiazd, jak: Hanka Bielicka, Kazimierz Brusikiewicz, Adolf Dymsza czy Ludwik Sempoliński.

Sołtys Kierdziołek gościł w telewizji i radiu, a także na scenach polonijnych całego świata. Wyśmiewał paradoksy PRL-u. Występował w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, Anglii, Francji, Belgii, Niemczech, Izraelu i Australii. W Australii wystąpił m.in. w największej sali koncertowej Sydney Opera House. W Stanach Zjednoczonych wystąpił ponad tysiąc razy. W 1972 w plebiscycie polonijnej publiczności uznany został za najpopularniejszego polskiego aktora w USA[1].

Jest autorem tekstów wykonywanych przez artystów polskiej estrady. Napisał dziesięć powieści: m.in. 3-tomową sagę chłopską W imię ojca, powieść i scenariusz filmowy Nie było słońca tej wiosny, political fiction Masakra w Holland tunelu.

Przez ponad 55 lat działał na polskiej estradzie. Występował w Teatrze Satyryków w Poznaniu oraz w warszawskich teatrach: Syrena, Komedia, Buffo i w Estradzie Na Skarpie. Prowadził kabaret „U Kierdziołka” w Domu Chłopa w Warszawie.

Jerzy Ofierski spoczywa na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Autor monologów:

  • Cie choroba (1964),
  • Ze stołka sołtysa Kierdziołka (1966),
  • Party u Kierdziołka (1967),
  • Za kierdziołkową miedzą (1970),
  • U sołtysa zabawa (1974),
  • Błędy i wybaczenia (1982),
  • Ale się porąbało (1992).

Autor powieści:

  • Nie było słońca tej wiosny (1972),
  • Nie zdałeś matury poruczniku (1974),
  • Zstąpiłeś na Broadway Mesjaszu (1977),
  • Masakra w Holland Tunelu (1992),
  • Taniec błaznów na okrągłym stole,
  • W imię ojca,
    • Owczarz,
    • Według Łukasza,
    • Szuler,
  • Świadek koronny.

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Odznaczenia i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]