Jerzy Osiatyński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jerzy Osiatyński
Jerzy Osiatynski AB.jpg
Data i miejsce urodzenia 2 listopada 1941
Ryga
Minister finansów
Przynależność polityczna Unia Demokratyczna
Okres urzędowania od 11 lipca 1992
do 26 października 1993
Poprzednik Andrzej Olechowski
Następca Marek Borowski
Poseł III kadencji Sejmu
Przynależność polityczna Unia Wolności
Okres urzędowania od 20 października 1997
do 18 października 2001
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Jerzy Osiatyński, właśc. Epaminondas Jerzy Osiatyński[1] (ur. 2 listopada 1941 w Rydze) – polski polityk, ekonomista, poseł na Sejm X, I, II i III kadencji, były minister w rządach Tadeusza Mazowieckiego i Hanny Suchockiej, członek Rady Polityki Pieniężnej. Brat Wiktora Osiatyńskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1964 ukończył studia na Wydziale Handlu Zagranicznego Szkoły Głównej Planowania i Statystyki w Warszawie (obecnie Szkoła Główna Handlowa). Uzyskał stopień naukowy doktora habilitowanego nauk ekonomicznych, a w 1990 tytuł naukowy profesora nauk ekonomicznych. Jest profesorem w Instytucie Nauk Ekonomicznych Polskiej Akademii Nauk.

Od 1963 do 1967 należał do PZPR. W połowie lat 70. zaczął wydawać dzieła zebrane Michała Kaleckiego. W 1980 związał się z „Solidarnością”. W latach 1989–1990 był ministrem–kierownikiem Centralnego Urzędu Planowania w rządzie Tadeusza Mazowieckiego. W okresie 1992–1993 zajmował urząd ministra finansów w rządzie Hanny Suchockiej. W latach 1989–2001 sprawował mandat posła na Sejm X kadencji z ramienia Komitetu Obywatelskiego (przystąpił do powstałego w 1990 ROAD[2]), I i II kadencji z listy Unii Demokratycznej i III kadencji z listy Unii Wolności. W 2001 nie ubiegał się o reelekcję, od 2005 przez kilka lat zasiadał we władzach Partii Demokratycznej – demokraci.pl.

Członek Polskiego Towarzystwa Socjologicznego oraz rady naukowej Polskiego Towarzystwa Ekonomicznego, a także przewodniczący rady naukowej Instytutu Nauk Ekonomicznych Polskiej Akademii Nauk[3].

12 października 2010 został doradcą prezydenta Bronisława Komorowskiego ds. ekonomicznych. Złożył rezygnację z tej funkcji 20 grudnia 2013 w związku z powołaniem go przez prezydenta w skład Rady Polityki Pieniężnej[1], w której zastąpił Zytę Gilowską.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 M.P. z 2014 r. poz. 38
  2. ROAD i polityka czasu przełomu. femka.net. [dostęp 2013-10-27].
  3. Rada Naukowa. inepan.waw.pl. [dostęp 2013-10-27].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]