Jerzy Połomski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jerzy Połomski
Jerzy Polomski piosenkarz1.jpg
Jerzy Połomski podczas koncertu w Kielcach, czerwiec 2014
Imię i nazwisko Jerzy Pająk
Data i miejsce urodzenia 18 września 1933
Polska, Radom
Typ głosu baryton
Gatunek pop, ballada
Zawód piosenkarz, aktor
Aktywność od 1957
Wytwórnia płytowa Pronit,
Polskie Nagrania Muza
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski, Złoty Krzyż Zasługi, Srebrny Medal "Zasłużony Kulturze Gloria Artis", Odznaka „Honoris Gratia”
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Jerzy Połomski, właściwie Jerzy Pająk (ur. 18 września 1933 w Radomiu) – polski piosenkarz śpiewający barytonem, artysta estradowy.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Dzieciństwo i wczesną młodość spędził w Radomiu, gdzie ukończył Technikum Budowlane w Zespole Szkół Budowlanych[1]. Po maturze wyjechał na studia do Warszawy. Zdał egzamin wstępny na wymarzoną architekturę, jednak nie został przyjęty (decydujący okazał się brak punktów za pochodzenie – preferowane było robotnicze lub chłopskie – albo przynależność do Związku Młodzieży Polskiej). Później zdał egzaminy i został przyjęty do Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Warszawie[2] na Wydział Estradowy. Na studiach jego wykładowca Ludwik Sempoliński zaproponował mu zmianę nazwiska na bardziej sceniczne i doradził, by poświęcił się muzyce, nie aktorstwu[3].

Studia ukończył w 1957 z dyplomem aktora dramatu i estrady. Grał role dramatyczne, m.in. Poetę w Weselu Stanisława Wyspiańskiego, króla Jana Kazimierza w Mazepie Juliusza Słowackiego, tytułową rolę w sztuce Maksyma Gorkiego Jegor Bułyczow i inne. Jednak już dyplom, na który składał się skecz Stefanii Grodzieńskiej Rękawiczka i role w komediach muzycznych: Porwanie Sabinek wg Franza i Paula Schonthana i Słomkowy kapelusz wg Eugéne'a Labiche'a, zapowiadały jego przyszłą ścieżkę kariery aktorskiej[4][3]. Po studiach otrzymał propozycję zagrania głównej roli w Achillesie i pannach Artura Marii Swinarskiego w Teatrze Muzycznym w Gdyni pod dyrekcją Danuty Baduszkowej. Roli jednak nie przyjął.

Jako aktor zadebiutował w 1957 w warszawskim Teatrze Syrena-Buffo[2], gdzie zagrał m.in. w składankach satyrycznych Grzechy stare i noweŻarty na stółNasze jajko i Czym chata bogata. W książce Druga połowa życia jego profesor i mentor Ludwik Sempoliński napisał, że kierownictwo teatru nie potrafiło należycie docenić talentu Jerzego Połomskiego: "Zniechęcony dwoma nieudanymi sezonami w Buffo, gdzie nie umiano go wykorzystać, obsadzając w banalnych piosenkach jak Lody, lody… i temu podobnych numerach, nie załamał się i nie zaniedbywał, śpiewając i opracowując piosenki w Polskim Radiu"[5]. Na efekty nie trzeba było długo czekać: w 1958 zajął drugie miejsce w plebiscycie Polskiego Radia na najpopularniejszego polskiego piosenkarza[2]. Podobno słuchacze oddali na niego najwięcej głosów, ale dyrektor Władysław Szpilman zdecydował, że nie wypada, by taki młokos wyprzedził sławnego Mieczysława Fogga, i to jemu przypadło zwycięstwo[6].

Jerzy Połomski pierwszy utwór dla radia, Piosenkę dla nieznajomej, skomponowaną przez Jerzego Haralda[3] ze słowami Zbigniewa Kaszkura i Zbigniewa Zaperta, nagrał jeszcze jako student. Już wtedy zyskał popularność, która rosła z każdym rokiem. Jednym z jej przejawów było zwycięstwo w ankiecie Szpilek. Jerzy Połomski dostał 18,4% głosów, więcej niż m.in. Czesław NiemenWojciech MłynarskiMarek Grechuta i Mieczysław Fogg. "Połomskiego lubi się niezależnie od wieku, zarobków i wykształcenia" – tak redakcja podsumowała wyniki ankiety[7].

Kariera piosenkarska, obfitująca w wyróżnienia i nagrody, rozwijała się bardzo szybko. W 1961 zdobył drugą nagrodę na I Międzynarodowym Festiwalu Piosenki Sopot za piosenkę Woziwoda, a w 1968 nagrodę Towarzystwa Przyjaciół Opola na VI Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu za utwór Jest bałałajka[8] skomponowany przez Henryka Klejne do słów Tadeusza Urgacza[9]. Rok później został laureatem festiwalu Złoty Orfeusz w Bułgarii, gdzie zdobył nagrodę jury oraz radia i telewizji[2]. W 1970 zajął trzecie miejsce na festiwalu Coupe d’Europe Musicale w Szwajcarii[2].

W 1970 już jako niekwestionowana gwiazda polskiej sceny muzycznej, występował w Teatrze Syrena w rewii Ćwierć za kominem. W obsadzie znalazła się również Irena Santor.

W 1973 wystąpił na Festiwalu Piosenki Radzieckiej w Zielonej Górze, gdzie wykonał utwór Wesele[10]. W tym samym roku zajął również trzecie miejsce podczas XI Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu za piosenkę Bo z dziewczynami[11].

Artysta polskiej estrady wylansował wiele przebojów lat 60. i 70., m.in. Cała sala śpiewa z nami, Woziwoda, Komu piosenkę?, Daj, Bo z dziewczynami, Moja miła, moja cicha, moja śliczna, Co mówi wiatr, Nie zapomnisz nigdy. Chętnie sięgał też po przedwojenne hity, takie jak To ostatnia niedziela, Kiedy znów zakwitną białe bzy, Każdemu wolno kochać, Młodym być.Teksty piosenek pisali dla niego Wojciech Młynarski, Ireneusz Iredyński, Adam Kreczmar, Agnieszka Osiecka, Jacek Korczakowski, Zbigniew Stawecki. Ma w repertuarze m.in. utwór Upamiętnienie ze słowami wiersza Wisławy Szymborskiej pod tym samym tytułem, Ostatni Ikar ze słowami Jonasza Kofty (tytuł oryginalny Song o szczęściu wiecznym) i Słyszysz, pędzą sanie Siergieja Jesienina. Z powodzeniem śpiewał covery zagranicznych przebojów: Formidable, Kilimandjaro, My dear Clementine, House of the Rising Sun, Róża była czerwona, Ach, co za noc. Nazywano go polskim Sinatrą i Aznavourem, ale sam Jerzy Połomski z dystansem odnosił się do tych porównań[12].

Już jako uznany piosenkarz odnoszący sukcesy doskonalił swój głos u znanej mezzosopranistki Wandy Wermińskiej.

Charakterystyczna dla stylu muzycznego wokalisty jest klasyczna emisja głosu i utwory, w których szczególne znaczenie ma linia melodyczna[13]. W recenzjach podkreślano umiejętności estradowe piosenkarza, jego nienaganną dykcję, piękną barwę głosu, elegancję w stroju i zachowaniu, wysoką kulturę interpretacyjną i wykorzystywanie podczas śpiewania całej gamy środków aktorskich[14].

Artysta koncertował zarówno w kraju, jak i poza jego granicami, między innymi w Wielkiej Brytanii, Danii, Czechosłowacji, ZSRR, Jugosławii, Rumunii i na Węgrzech, jak również na Kubie oraz wielokrotnie w ośrodkach polonijnych USA, Kanady i Australii[2]. Trzykrotnie uhonorowany przez mieszkańców Chicago tytułem najpopularniejszego piosenkarza Polonii amerykańskiej w latach 1967-1969[3].

W 1978 w Stanach Zjednoczonych ukazała się książka Świat Jerzego Połomskiego autorstwa polonijnej dziennikarki Róży Nowotarskiej wydana przez A. Poray Book Publishing z siedzibą w Nowym Jorku.

Piosenkarz spędził kilka lat w USA, dokąd wyjechał w grudniu 1981 w trasę koncertową. Dostał zieloną kartę, ale gdy tylko zniesiono stan wojenny, oddał ją, ku ogromnemu zdziwieniu konsula, i zdecydował się wrócić do kraju.

W 1990 podczas Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu otrzymał wyróżnienie za utwór Moja młodość ze słowami Agnieszki Osieckiej i muzyką Seweryna Krajewskiego. Za album pod tym samym tytułem, który sprzedał się w 50.000 egzemplarzy, otrzymał w 1998 Złotą płytę. Wcześniej podobny sukces odniósł m.in. longplay Daj (1970 rok), którego tytułowa piosenka ze słowami Adama Kreczmara i muzyką Jerzego Andrzeja Marka została okrzyknięta przez prasę pierwszym polskim zaśpiewanym erotykiem[15]. Początkowy wers tekstu: "Daj, czegoć nie ubędzie, byś najwięcej dała" autor zaczerpnął z fraszki Jana Kochanowskiego Do dziewki.

W 2006 po długiej przerwie, Jerzy Połomski, nagrał nową wersję przeboju Bo z dziewczynami wraz z zespołem Big Cyc[16], którą wykonali wspólnie na festiwalu TOPtrendy w Sopocie w 2007, a potem ponownie w 2013 podczas koncertu z okazji 25-lecia Big Cyc. W 2007 Jerzy Połomski nagrał swój premierowy singiel Czas nas zmienia z muzyką Marcina Nierubca do słów Jacka Cygana[17]. Dwa lata później nakręcono do niego teledysk w reżyserii Remigiusza Przełożnego[18]. W 2007 piosenkarz był jurorem 44. edycji konkursu Sopot Festival[3].

20 kwietnia 2009 z rąk prezydent Warszawy Hanny Gronkiewicz-Waltz otrzymał nagrodę Złotego Fryderyka za całokształt twórczości[19].

16 czerwca 2013 podczas 50. Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu wystąpił na gali jubileuszowej przypominającej największe przeboje minionego półwiecza. Zaprezentował dwie piosenki: Daj oraz Bo z dziewczynami. Prowadzący koncert Joanna Moro i Piotr Polk złożyli wokaliście gratulacje i życzenia z podwójnej okazji: 56 lat pracy artystycznej i nadchodzących 80. urodzin, na co zgromadzona publiczność zareagowała spontanicznym odśpiewaniem Sto lat.

22 września 2013 TVP1 wyemitowała odcinek specjalny programu Jaka to melodia poświęcony całkowicie twórczości Jerzego Połomskiego. Laureatem został Mateusz Rozmiarek z Poznania[20]. W radiu VOX FM przez kilka dni (16, 17, 18, 19, 20 września 2013) jubilat był gościem cyklu audycji Marka Sierockiego[21]. Koncert jubileuszowy odbył się 7 grudnia 2013 w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej w Krakowie z udziałem Haliny Kunickiej, Hanny Banaszak, Jerzego Derfla, Janusza Senta, Piotra Kałużnego, Maxa & Mariana ze Stalowych Magnolii, Grzegorz Margasa (PWST) oraz Dawida Suleja Rudnickiego, w obecności prezydenta miasta Jacka Majchrowskiego.

Wokalista występował w duetach: z Ireną Santor nagrał piosenkę Zakochani (CD Irena Santor Duety, 1996 rok), a z młodymi wykonawcami śpiewał swoje przeboje: z Tatianą Okupnik Bo z dziewczynami (finał plebiscytu Viva Najpiękniejsi, 2008 rok), z Anną Wyszkoni Nie zapomnisz nigdy (festiwal w Opolu, 2009 rok), z Damianem Ukeje Bo z dziewczynami (Sylwester z Dwójką, wrocławski rynek, 2013 rok).

Bierze udział w akcjach i koncertach charytatywnych, m.in. organizowanych przez fundację Anny Dymnej Mimo Wszystko. W 2013 wraz z innymi artystami nagrał piosenkę promującą czwartą edycję kampanii Pomaganie Jest Trendy poświęconą upowszechnianiu wiedzy o autyzmie Autyzm nie musi być wyrokiem (jego zdjęcie znalazło się w kalendarzu, którego wydanie było elementem tej kampanii społecznej). Jerzy Połomski występuje również podczas krakowskich koncertów Granie na szczekanie, z których dochód jest przeznaczony na pomoc bezdomnym zwierzętom.

Od ponad sześćdziesięciu lat związany z Warszawą. Mieszka w jednej z kamienic na Mokotowie.

Nagrody i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

  • 1974 – w związku z jubileuszem Polski Ludowej odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi[22]
  • 1993 – Złoty Mikrofon Polsko-Amerykańskiej Agencji Artystycznej w Nowym Jorku
  • 2000 – Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski[23]
  • 2005 – nagroda specjalna Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz honorowe wyróżnienie Złoty Liść Retro za wieloletnie propagowanie dorobku artystycznego dwudziestolecia międzywojennego
  • 2008 – Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”[24]
  • 2008 – Przyjaciel Zaczarowanego Ptaszka[25] – tytuł i statuetka przyznawane przez Fundację Anny Dymnej Mimo Wszystko organizującej Festiwal Piosenki Zaczarowanej dla osób niepełnosprawnych utalentowanych wokalnie
  • 2009 – Złoty Fryderyk za całokształt twórczości
  • 2012 – odznaka Honoris Gratia przyznawana za zasługi dla Miasta Krakowa przez prezydenta miasta, którą otrzymał z rąk Jacka Majchrowskiego 24 października podczas uroczystego koncertu z okazji jubileuszu 55 lat pracy artystycznej[26]
  • 2014 – tytuł Osobowość Roku[27] za całokształt dokonań
  • 2014 – Medal Bene Merenti – Civitas Radomiensis (Dobrze Zasłużonemu – Społeczeństwo Radomia)[28]

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Longplaye
Albumy kompilacyjne
  • Moja młodość (Muza, 1993)
  • Przedwojenne przeboje (Muza, 1994)
  • Bóg się rodzi (Wifon, 1994)
  • Kolędy i pastorałki śpiewa Jerzy Połomski (Muza, 1998)
  • Złota kolekcja: Jerzy Połomski „Sentymentalny świat” (Pomaton EMI, 1998)
  • Galeria polskiej piosenki: Jerzy Połomski „Nie zapomnisz nigdy” (Yesterday, 1999)
  • Platynowa kolekcja: Jerzy Połomski – Złote przeboje (Point Music, 1999)
  • Kolędy według Korcza: A.Majewska, J.Połomski, Ł.Prus (PR SA, 2000)
  • Bo z dziewczynami: Polskie perły (Muza, 2003)
  • Kolędy – Jerzy Połomski (Agencja Artystyczna MTJ, 2006)
  • The best of... Nie zapomnisz nigdy (Agencja Artystyczna MTJ, 2006)
  • Platynowe przeboje: Czy ty wiesz moja mała (GM Distribution, 2007)
  • 40 piosenek Jerzego Połomskiego (album dwupłytowy, Polskie Nagrania 2010)
  • Połomski – Jubileusz (album dwupłytowy, Teddy Records, 2013)

Przypisy

  1. Jerzy Połomski: Biografia (pol.). rmf.fm. [dostęp 2013-09-21].
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 Biografia (pol.). jerzypolomski.pl. [dostęp 2013-09-21].
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 Jerzy Połomski (pol.). muzyka.wp.pl. [dostęp 2013-09-21].
  4. Marcin Wolski: Jerzy Połomski. Warszawa: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1973, s. 2. ISBN 1005/73 R-57.
  5. Ludwik Sempoliński: Druga połowa życia. Warszawa: Czytelnik, 1985, s. 444-445. ISBN 83-07-00915-4.
  6. Bielas Katarzyna, Szczerba Jacek: Achillesem być nie chciałem (pol.). http://niniwa22.cba.pl. [dostęp 2014 11 28].
  7. Marcin Wolski: Jerzy Połomski. Warszawa: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1973, s. 10. ISBN 1005/73 R-57.
  8. VI Krajowy Festiwal Piosenki Polskiej w Opolu (pol.). historia-odry.opole.pl. [dostęp 2013-09-21].
  9. Jest bałałajka (pol.). bibliotekapiosenki.pl. [dostęp 2013-09-21].
  10. Festiwal Piosenki Radzieckiej w Zielonej Górze (pol.). fonorama.eu. [dostęp 2013-09-21].
  11. Historia festiwalu w Opolu (pol.). ncpp.opole.pl. [dostęp 2013-09-21].
  12. Marcin Wolski: Jerzy Połomski. Warszawa: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1973, s. 12. ISBN 1005/73 R-57.
  13. Jerzy Połomski – biografia (pol.). muzyka.interia.pl. [dostęp 2013-09-21].
  14. Ludwik Sempoliński: Druga połowa życia. Warszawa: Czytelnik, 1985, s. 566-568. ISBN 83-07-00915-4.
  15. Jerzy Połomski zaśpiewał erotyk. I to jak! (pol.). www.polskieradio.pl. [dostęp 2014 11 28].
  16. Cała sala śpiewa z dziewczynami (pol.). ciechanowonline.pl. [dostęp 2013-09-23].
  17. Czas zmienia Jerzego Połomskiego (pol.). muzyka.onet.pl. [dostęp 2013-09-23].
  18. Marcin Nierubiec (pol.). infomusic.pl. [dostęp 2013-09-03].
  19. ika, man: Rozrywkowe Fryderyki 2009 – Rzeczpospolita (pol.). 20 kwietnia 2009. [dostęp 2009-04-21].
  20. Poznaniak, który po pierwszej nutce poznaje utwory Połomskiego (pol.). epoznan.pl. [dostęp 2013-10-22].
  21. Goście programu Marek Sierocki prezentuje - archiwum (pol.). http://www.voxfm.pl/. [dostęp 2014 11 27].
  22. Dziennik Polski, rok XXX, nr 175 (9456), s. 2.
  23. M.P. z 2000 r. Nr 17, poz. 383 – pkt 4.
  24. Jubileusz 90-lecia ZASP. mkidn.gov.pl, 22 grudnia 2008.
  25. Zaczarowany ptaszek Jerzego Połomskiego (pol.). muzyka.onet.pl. [dostęp 2008-10-29].
  26. Biuletyn Informacji Publicznej Miasto Kraków (pol.). http://bip.krakow.pl/. [dostęp 2014 11 28].
  27. Osobowości i Sukcesy Roku 2014 (pol.). osobowosciisukcesy.pl. [dostęp 2014-03-24].
  28. kinsza: Nie zapomniał nigdy - Jerzy Połomski uhonorowany przez miasto rodzinne (pol.). http://kontakt24.tvn24.pl/. [dostęp 2014 11 28].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]