Jerzy Połomski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jerzy Połomski
Jerzy Polomski piosenkarz1.jpg
Jerzy Połomski podczas koncertu w Kielcach, czerwiec 2014
Imię i nazwisko Jerzy Pająk
Data i miejsce urodzenia 18 września 1933
Polska, Radom
Gatunek pop, ballada
Zawód piosenkarz, aktor
Aktywność od 1957
Wytwórnia płytowa Pronit,
Polskie Nagrania Muza
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski, Złoty Krzyż Zasługi, Srebrny Medal "Zasłużony Kulturze Gloria Artis"
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Jerzy Połomski, właściwie Jerzy Pająk (ur. 18 września 1933 w Radomiu) – polski piosenkarz śpiewający barytonem, artysta estradowy. Wykonawca wielu utworów, które zyskiwały tytuły piosenki miesiąca i roku oraz stawały się przebojami (m.in. Cała sala śpiewa z nami, Bo z dziewczynami, Nie zapomnisz nigdy, Moja miła, moja cicha, moja śliczna).

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Dzieciństwo i wczesną młodość spędził w Radomiu, gdzie ukończył Technikum Budowlane w Zespole Szkół Budowlanych[1]. Wraz z bratem i siostrą dorastał w rodzinie inteligenckiej. Po maturze wyjechał na studia do Warszawy. Zdał egzamin wstępny na wymarzoną architekturę, nie został jednak przyjęty (decydujący okazał się brak punktów za pochodzenie – preferowane było robotnicze lub chłopskie – albo przynależność do Związku Młodzieży Polskiej). Zdecydował się związać zawodowe plany ze swoją drugą pasją, którą była muzyka. Od dziecka uwielbiał śpiewać, w średniej szkole z powodzeniem udzielał się w chórze. Zdał egzamin i został przyjęty do Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Warszawie[2] na Wydział Estradowy. Aktorstwa uczył się u Kazimierza Rudzkiego, Andrzeja Łapickiego, Stanisławy Perzanowskiej i Ireny Kwiatkowskiej, śpiewu u Marii Mokrzyckiej, zaś interpretacji piosenek u Ludwika Sempolińskiego, który zaproponował mu zmianę nazwiska na bardziej sceniczne i doradził, by poświęcił się nie aktorstwu, ale piosence, ponieważ w tej dziedzinie może osiągnąć więcej[3].

W 1958 roku, na zakończenie studiów, wystąpił w sztuce dyplomowej Wesele i Mazepa[3].

Jako aktor Jerzy Połomski zadebiutował w 1957 roku w warszawskim Teatrze Buffo[2], gdzie jednak, jak pisał w swojej książce Druga połowa życia jego profesor i mentor Ludwik Sempoliński, nie potrafiono należycie docenić jego talentu: "Zniechęcony dwoma nieudanymi sezonami w Buffo, gdzie nie umiano go wykorzystać, obsadzając w banalnych piosenkach jak Lody, lody… i temu podobnych numerach, nie załamał się i nie zaniedbywał, śpiewając i opracowując piosenki w Polskim Radiu". Na efekty nie trzeba było długo czekać: w 1958 roku Jerzy Połomski zajął drugie miejsce w plebiscycie Polskiego Radia na najpopularniejszego polskiego piosenkarza[2]. Podobno słuchacze oddali na niego najwięcej głosów, ale dyrektor Szpilman zdecydował, że nie wypada, by taki młokos wyprzedził będącego już wtedy w podeszłym wieku Mieczysława Fogga, i to jemu przypadła palma pierwszeństwa. Pierwszy utwór dla radia, Piosenkę dla nieznajomej z repertuaru Jerzego Haralda[3], Jerzy Połomski nagrał jeszcze jako student czwartego roku i już wtedy stał się popularny.

Związany był również później z Teatrem Syrena, w którym w 1970 roku, już jako niekwestionowana gwiazda polskiej sceny muzycznej, występował w rewii Ćwierć za kominem.

Kariera piosenkarska, obfitująca w wyróżnienia i nagrody, rozwijała się bardzo szybko. W 1961 roku zdobył drugą nagrodę na I Międzynarodowym Festiwalu Piosenki Sopot za piosenkę Woziwoda, a w 1968 roku nagrodę Towarzystwa Przyjaciół Opola na VI Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu za utwór Jest bałałajka[4] skomponowany przez Henryka Klejne do słów Tadeusza Urgacza[5]. Rok później został laureatem festiwalu Złoty Orfeusz w Bułgarii, gdzie zdobył nagrodę jury oraz radia i telewizji[2]. W 1970 roku zajął trzecie miejsce na festiwalu Coupe d’Europe Musicale w Szwajcarii[2].

W 1973 wystąpił na Festiwalu Piosenki Radzieckiej w Zielonej Górze, gdzie wykonał utwór Wesele[6]. W tym samym roku zajął również trzecie miejsce podczas XI Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu za piosenkę Bo z dziewczynami[7].

Artysta polskiej estrady wylansował wiele przebojów lat 60. i 70., m.in. Cała sala śpiewa z nami, Woziwoda, Komu piosenkę?, Daj, Bo z dziewczynami, Moja miła, moja cicha, moja śliczna, Co mówi wiatr, Nie zapomnisz nigdy. Chętnie sięgał też po przedwojenne przeboje.Teksty piosenek pisali dla niego m.in. Wojciech Młynarski, Ireneusz Iredyński, Adam Kreczmar, Agnieszka Osiecka, Jacek Korczakowski. Ma w repertuarze m.in. utwór Upamiętnienie ze słowami wiersza Wisławy Szymborskiej pod tym samym tytułem i Ostatni Ikar ze słowami Jonasza Kofty (tytuł oryginalny Song o szczęściu wiecznym). Z powodzeniem śpiewał covery zagranicznych przebojów: Formidable, Kilimandjaro, My dear Clementine, House of the Rising Sun, Die Rose war rot.

Już jako uznany piosenkarz odnoszący sukcesy doskonalił swój głos u znanej mezzosopranistki Wandy Wermińskiej.

Charakterystyczna dla stylu muzycznego wokalisty jest klasyczna emisja głosu i utwory, w których szczególne znaczenie ma linia melodyczna[8]. W recenzjach podkreślano umiejętności estradowe piosenkarza, jego nienaganną dykcję, piękną barwę głosu, elegancję w stroju i zachowaniu, wysoką kulturę interpretacyjną i wykorzystywanie podczas śpiewania całej gamy środków aktorskich.

Trzykrotnie nagrodzony przez mieszkańców Chicago tytułem najpopularniejszego piosenkarza Polonii amerykańskiej w latach 1967-1969.[3]

Artysta koncertował zarówno w kraju, jak i poza jego granicami, między innymi w Wielkiej Brytanii, Danii, Czechosłowacji, ZSRR, Jugosławii, Rumunii i na Węgrzech, jak również na Kubie oraz wielokrotnie w ośrodkach polonijnych USA, Kanady i Australii[2].

W 1978 roku w Stanach Zjednoczonych ukazał się album Świat Jerzego Połomskiego autorstwa polonijnej dziennikarki Róży Nowotarskiej wydany przez A. Poray Book Publishing.

Piosenkarz spędził kilka lat w USA, dokąd wyjechał w grudniu 1981 roku w trasę koncertową. Dostał zieloną kartę, ale gdy tylko zniesiono stan wojenny, oddał ją, ku ogromnemu zdziwieniu konsula, i zdecydował się wrócić do kraju.

W 1990 roku podczas Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu otrzymał wyróżnienie za utwór Moja młodość ze słowami Agnieszki Osieckiej i muzyką Seweryna Krajewskiego.

W 2006 roku, po długiej przerwie, nagrał nową wersję przeboju Bo z dziewczynami wraz z zespołem Big Cyc[9], którą wykonali wspólnie na festiwalu TOPtrendy w Sopocie w 2007 roku, a potem ponownie w 2013 roku podczas koncertu z okazji 25-lecia zespołu Big Cyc. W 2007 roku Jerzy Połomski nagrał swój premierowy singiel Czas nas zmienia z muzyką Marcina Nierubca do słów Jacka Cygana[10], a dwa lata później nakręcono do niego teledysk w reżyserii Remigiusza Przełożnego[11]. W 2007 roku piosenkarz był jurorem 44. edycji konkursu Sopot Festival[3].

20 kwietnia 2009 roku otrzymał nagrodę Złotego Fryderyka za całokształt twórczości[12].

16 czerwca 2013 roku podczas 50. Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu wystąpił na gali jubileuszowej przypominającej największe przeboje minionego pięćdziesięciolecia. Zaśpiewał dwie kultowe piosenki: Daj oraz Bo z dziewczynami. Prowadzący koncert Joanna Moro i Piotr Polk złożyli wokaliście gratulacje i życzenia z podwójnej okazji: 56 lat pracy artystycznej i nadchodzących 80. urodzin, a zgromadzona publiczność zaśpiewała Sto lat.

22 września 2013 roku TVP1 wyemitowała odcinek specjalny program Jaka to melodia poświęcony całkowicie twórczości Jerzego Połomskiego. Laureatem został Mateusz Rozmiarek z Poznania[13]. Na antenie radia VOX FM przez kilka dni (16, 17, 18, 19, 20 września 2013) emitowano cykl audycji Marka Sierockiego, których gościem specjalnym był dostojny jubilat Jerzy Połomski.

Wokalista występował w duetach: z Ireną Santor nagrał piosenkę Zakochani (CD Irena Santor Duety, 1996 rok), a z młodymi wykonawcami śpiewał swoje przeboje: z Tatianą Okupnik Bo z dziewczynami (finał plebiscytu Viva Najpiękniejsi, 2008 rok), z Anną Wyszkoni Nie zapomnisz nigdy (festiwal w Opolu, 2009 rok), z Damianem Ukeje Bo z dziewczynami (Sylwester z Dwójką, wrocławski rynek, 2013 rok).

Bierze udział w akcjach i koncertach charytatywnych, m.in. organizowanych przez fundację Anny Dymnej Mimo Wszystko. W 2013 roku wraz z innymi artystami nagrał piosenkę promującą czwartą edycję kampanii Pomaganie Jest Trendy poświęconą upowszechnianiu wiedzy o autyzmie Autyzm nie musi być wyrokiem (jego zdjęcie znalazło się w kalendarzu, którego wydanie było elementem tej kampanii społecznej). Od kilku lat Jerzy Połomski występuje również podczas krakowskich koncertów Granie na szczekanie, z których dochód jest przeznaczony na pomoc bezdomnym zwierzętom.

Nagrody i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

  • 1974 – w związku z jubileuszem Polski Ludowej odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi[14]
  • 1993 – Złoty Mikrofon Polsko-Amerykańskiej Agencji Artystycznej w Nowym Jorku
  • 2000 – Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski[15]
  • 2005 – nagroda specjalna Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz honorowe wyróżnienie Złoty Liść Retro za wieloletnie propagowanie dorobku artystycznego dwudziestolecia międzywojennego
  • 2008 – Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”[16]
  • 2008 – Przyjaciel Zaczarowanego Ptaszka[17] – tytuł i statuetka przyznawane przez Fundację Anny Dymnej Mimo Wszystko za pomoc niepełnosprawnym dzieciom
  • 2009 – Złoty Fryderyk za całokształt twórczości
  • 2013 – odznaka Honoris Gratia przyznawana za zasługi dla Miasta Krakowa przez prezydenta miasta
  • 2014 – tytuł Osobowość Roku[18] za całokształt dokonań
  • 2014 – Medal Bene Merenti – Civitas Radomiensis (Dobrze Zasłużonemu – Społeczeństwo Radomia)

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Longplaye
Albumy kompilacyjne
  • Moja młodość (Muza, 1993)
  • Przedwojenne przeboje (Muza, 1994)
  • Bóg się rodzi (Wifon, 1994)
  • Kolędy i pastorałki śpiewa Jerzy Połomski (Muza, 1998)
  • Złota kolekcja: Jerzy Połomski „Sentymentalny świat” (Pomaton EMI, 1998)
  • Galeria polskiej piosenki: Jerzy Połomski „Nie zapomnisz nigdy” (Yesterday, 1999)
  • Platynowa kolekcja: Jerzy Połomski – Złote przeboje (Point Music, 1999)
  • Kolędy według Korcza: A.Majewska, J.Połomski, Ł.Prus (PR SA, 2000)
  • Bo z dziewczynami: Polskie perły (Muza, 2003)
  • Kolędy – Jerzy Połomski (Agencja Artystyczna MTJ, 2006)
  • The best of... Nie zapomnisz nigdy (Agencja Artystyczna MTJ, 2006)
  • Platynowe przeboje: Czy ty wiesz moja mała (GM Distribution, 2007)
  • 40 piosenek Jerzego Połomskiego (album dwupłytowy, Polskie Nagrania 2010)
  • Połomski – Jubileusz (album dwupłytowy, Teddy Records, 2013)

Przypisy

  1. Jerzy Połomski: Biografia (pol.). rmf.fm. [dostęp 2013-09-21].
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 Biografia (pol.). jerzypolomski.pl. [dostęp 2013-09-21].
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 Jerzy Połomski (pol.). muzyka.wp.pl. [dostęp 2013-09-21].
  4. VI Krajowy Festiwal Piosenki Polskiej w Opolu (pol.). historia-odry.opole.pl. [dostęp 2013-09-21].
  5. Jest bałałajka (pol.). bibliotekapiosenki.pl. [dostęp 2013-09-21].
  6. Festiwal Piosenki Radzieckiej w Zielonej Górze (pol.). fonorama.eu. [dostęp 2013-09-21].
  7. Historia festiwalu w Opolu (pol.). ncpp.opole.pl. [dostęp 2013-09-21].
  8. Jerzy Połomski – biografia (pol.). muzyka.interia.pl. [dostęp 2013-09-21].
  9. Cała sala śpiewa z dziewczynami (pol.). ciechanowonline.pl. [dostęp 2013-09-23].
  10. Czas zmienia Jerzego Połomskiego (pol.). muzyka.onet.pl. [dostęp 2013-09-23].
  11. Marcin Nierubiec (pol.). infomusic.pl. [dostęp 2013-09-03].
  12. ika, man: Rozrywkowe Fryderyki 2009 – Rzeczpospolita (pol.). 20 kwietnia 2009. [dostęp 2009-04-21].
  13. Poznaniak, który po pierwszej nutce poznaje utwory Połomskiego (pol.). epoznan.pl. [dostęp 2013-10-22].
  14. Dziennik Polski, rok XXX, nr 175 (9456), s. 2.
  15. M.P. z 2000 r. Nr 17, poz. 383 – pkt 4.
  16. Jubileusz 90-lecia ZASP. mkidn.gov.pl, 22 grudnia 2008.
  17. Zaczarowany ptaszek Jerzego Połomskiego (pol.). muzyka.onet.pl. [dostęp 2008-10-29].
  18. Osobowości i Sukcesy Roku 2014 (pol.). osobowosciisukcesy.pl. [dostęp 2014-03-24].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]