Jerzy Skolimowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy reżysera. Zobacz też: Jerzy Walerian Skolimowski wioślarz i architekt.
Jerzy Skolimowski
Jerzy Skolimowski podczas Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Guadalajarze, 2010
Jerzy Skolimowski podczas Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Guadalajarze, 2010
Data i miejsce urodzenia 5 maja 1938
Polska Łódź
Zawód reżyser
scenarzysta
aktor
producent
Lata aktywności od 1964
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Medal "Zasłużony Kulturze Gloria Artis"
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikicytaty Jerzy Skolimowski w Wikicytatach
Jerzy Skolimowski podczas 67. Festiwalu Filmowego w Wenecji, 2010

Jerzy Skolimowski (ur. 5 maja 1938 w Łodzi) – polski reżyser, scenarzysta i aktor filmowy, poeta, malarz. Przedstawiciel Nowej fali w polskim kinie[1].

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Jego matka była attaché kulturalnym w Pradze, tam uczęszczał do gimnazjum razem z Milošem Formanem, Václavem Havlem i Ivanem Passerem[2].

Studiował kolejno polonistykę i etnografię na Uniwersytecie Warszawskim. W 1963 ukończył Wydział Reżyserii PWSTiF w Łodzi. Współscenarzysta Noża w wodzie i Niewinnych czarodziejów, w 1964 debiutował jako reżyser Rysopisem.

W 1969 wyjechał z Polski. Realizował filmy w Anglii, Włoszech i Hollywood. Zdobył 10 nagród filmowych, w tym Złotego Niedźwiedzia na Festiwalu Filmowym w Berlinie, nagrody na festiwalach w Cannes i Wenecji[3]. Wrócił do Polski po wielu latach realizując ekranizację Ferdydurke. Oddał się malarstwu. W 2008 po kilkunastu latach przerwy, zrealizował film fabularny Cztery noce z Anną. Jego obraz Essential Killing z 2010 roku okazał się dużym sukcesem, zdobywając między innymi dwie nagrody na Festiwalu w Wenecji[4] i biorąc udział w konkursie głównym Camerimage 2010.

Jako poeta debiutował w 1957 wierszem Moje rundy w Nowej Kulturze. Wydał kilka tomików poezji, jest także autorem sztuk teatralnych.

Jako aktor pojawił się m.in. w filmie Los Angeles bez mapy, Białych nocach, Operacji Samum, a także w Na samym dnie. Obsadzany najczęściej w rolach Rosjan.

Był członkiem jury festiwali filmowych w Cannes (1987), San Sebastian (1998), oraz Wenecji (2000 i 2001)[5].

Został członkiem komitetu poparcia Bronisława Komorowskiego przed przyspieszonymi wyborami prezydenckimi 2010[6]. Dnia 17 stycznia 2011 roku z rąk Prezydenta RP Bronisława Komorowskiego odebrał Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski[7].

30 września 2011 odebrał dyplom doktora honoris causa Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie, a laudacje wygłosił prof. Marek Sokołowski[8].

Obecnie mieszka na Mazurach.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Był dwukrotnie żonaty. Jego pierwszą żoną była aktorka Elżbieta Czyżewska. Drugą żoną była Joanna Szczerbic również aktorka, z którą ma dwóch synów: Michała i Józefa.

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Reżyser[edytuj | edytuj kod]

Aktor[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Biogram Jerzego Skolimowskiego w serwisie Culture.pl
  2. Tadeusz Sobolewski: Bokserski refleks (pol.). wyborcza.pl, 11 lipca 2008. [dostęp 2010-02-15].
  3. Filmweb.pl - łeb pełen filmów!
  4. Filmweb.pl - łeb pełen filmów!
  5. Filmweb.pl - łeb pełen filmów!
  6. Komitet poparcia Bronisława Komorowskiego. onet.pl, 16 maja 2010. [dostęp 26 kwietnia 2014].
  7. Prezydent odznaczył ludzi kultury. prezydent.pl, 17 stycznia 2011. [dostęp 3 marca 2011].
  8. J. Skolimowski: ślicznie państwu dziękuję (dostęp: 30 września 2011)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Kosecka B., Jerzy Skolimowski, (w:) Słownik filmu pod red. Rafała Syski, Kraków 2005, s. 401-402.
  • Grodź I., Jerzy Skolimowski, Więź, Warszawa 2010, ISBN 978-83-60356-81-4.
  • Sokołowski M. (red.), Artystyczne poszukiwania Jerzego Skolimowskiego, Wydawnictwo Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie, Olsztyn 2011, ISBN 978-83-7299-718-0.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]