Jerzy Steifer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Jerzy Steifer
Jerzy Steifer
podporucznik marynarki czasu wojny podporucznik marynarki czasu wojny
Data i miejsce urodzenia 18 stycznia 1919
Lwów
Data i miejsce śmierci 4 października 1939
Wola Gułowska
Przebieg służby
Stanowiska Szkoła Podchorążych Marynarki Wojennej Flotylla Rzeczna Marynarki Wojennej
Główne wojny i bitwy Bitwa pod Kockiem

Jerzy Steifer (ur. 18 stycznia 1919 we Lwowie, poległ 4 października[1] 1939 pod Wolą Gułowską) - polski wojskowy, podchorąży Marynarki Wojennej, harcmistrz, uczestnik obrony z września '39. Najstarszy syn płk. dypl. dr. Mariana J. Steifera.

Uczeń VIII Gimnazjum i Liceum w Poznaniu. W latach szkolnych aktywny działacz harcerski, uczestnik jamboree w Gödöllő na Węgrzech w 1933 i Jubileuszowego Zlotu ZHP w Spale w 1935. W 1936 jako harcmistrz orli był oboźnym obozu letniego w Ardżeludży koło Worochty na Huculszczyźnie[2]. Od 1936 podchorąży Szkole Podchorążych Marynarki Wojennej w Gdyni. Skierowany w końcu sierpnia 1939 wraz z innymi podchorążymi do Flotylli Rzecznej Marynarki Wojennej, później w SGO Polesie gen. F.Kleeberga. Poległ jako dowódca ckm[3] przy obronie cmentarza w Woli Gułowskiej. Na łożu śmierci awansowany na podporucznika. Pochowany na cmentarzu wojennym w Woli Gułowskiej, na pomniku nazwisko napisane (prawdopodobnie z pamięci towarzyszy broni) jako Sztaifeer. W poprawnej wersji wraz z opisem czynu bojowego w miejscowej Izbie Pamięci, również w Muzeum Marynarki Wojennej w Gdyni zamieszczono jego biogram i zdjęcie, wzmiankowany wielokrotnie w książkach poświęconych Polskiej Flocie, m.in. autorstwa Jerzego Pertka. Również utalentowany plastyk-amator, autor wielu szkiców marynistycznych, autor projektu odznaki Olimpiady Szachowej[4] w Warszawie w 1935 r.

Literatura[edytuj | edytuj kod]

  1. Jerzy Pertek:Marynarze generała Kleeberga, Biblioteka Pamięci Pokoleń, KiW, Warszawa, 1986
  2. Jerzy Pertek:Wielkie dni małej floty, Wydawnictwo Poznańskie, Poznań, 1967
  3. Mieczysław Kowalski: Relacja Mieczysława Kowalskiego , maszynopis

Przypisy

  1. Według Wielkich dni... zmarł z ran w nocy z 5 na 6 października
  2. 80 Warszawska Drużyna Wędrowniczek "Ostoja"
  3. Według Relacji Mieczysława Kowalskiego był dowódcą rkm
  4. Tadeusz Wolsza: Wojenne losy płk. Steifera, "Szachista" 1996 nr 7 s. 202