Jerzy Szczakiel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Jerzy Szczakiel (ur. 28 stycznia 1949 w Grudzicach) – żużlowiec, pierwszy polski indywidualny mistrz świata.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Przez całą karierę żużlową związany z zespołem Kolejarza Opole. Sukcesy odnosił już w wieku juniorskim – w finale mistrzostw Polski zadebiutował w 1970 roku, zajmując ósme miejsce. Rok później w Rybniku zdobył srebrny medal IMP. Także w 1971 zajął trzecie miejsce w prestiżowym turnieju o Złoty Kask. Rok później, w 1972 w Lesznie, został młodzieżowym wicemistrzem Polski. Jako senior nie odnosił już większych sukcesów na krajowych torach, poza drugą lokatą w Pucharze ROW w 1974 w Rybniku oraz zdobyciem Łańcucha Herbowego w Ostrowie w 1975.

Znacznie większe sukcesy Szczakiel odnosił na arenie międzynarodowej. Już w 1971 roku awansował po raz pierwszy do finału IMŚ we Göteborgu. Występ w 1973 roku na Stadionie Śląskim w Chorzowie, przyniósł mu największy sukces w karierze – niespodziewanie wraz z legendarnym Nowozelandczykiem Ivanem Maugerem po 20. biegu mieli po 13 punktów. W biegu dodatkowym sędzia puścił taśmę wyjątkowo szybko i Mauger "zaspał na starcie". Na drugim łuku drugiego okrążenia zbliżył się do Polaka i zaatakował go od wewnętrznej. Mauger upadł i pomimo iż leżał na torze (wokół niego znajdowało się kilka osób z obsługi technicznej), Szczakiel kontynuował bieg i objechał ostatnie dwa okrążenia. Po tych niecodziennych okolicznościach, został indywidualnym mistrzem świata.

Ponadto Szczakiel odniósł sukces w mistrzostwach świata par – w 1971 roku wraz z Andrzejem Wyglendą zdobył złoty medal dla Polski. Kilkakrotnie reprezentował barwy Polski w finałach drużynowych mistrzostw świata, z czego raz (w 1974 roku) zdobył brązowy medal.

Po zakończeniu kariery sportowej Szczakiel próbował swoich sił w roli trenera, obecnie corocznie na torze w Opolu organizuje turniej żużlowy "Mistrz Świata Jerzy Szczakiel zaprasza".

Dopiero po 37. latach sukces Szczakiela powtórzył Tomasz Gollob zostając w 2010 roku drugim polskim indywidualnym mistrzem świata.

W Plebiscycie Przeglądu Sportowego w 1973 zajął trzecie miejsce, co ciekawe Tomasz Gollob wygrał w 1999 mimo że został "tylko" wicemistrzem świata, zaś w 2010 kiedy zdobywał indywidualne mistrzostwo świata, w plebiscycie zajął "tylko" drugie miejsce.

Ciekawostka:[edytuj | edytuj kod]

Rondo na skrzyżowaniu obwodnicy Opola i ul. Strzeleckiej nazwano jego imieniem.

Starty w lidze[edytuj | edytuj kod]

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

do uzupełnienia

Inne ważniejsze turnieje[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]