Jerzy Zarzycki
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Jerzy Zarzycki (ur. 11 stycznia 1911 w Łodzi, zm. 2 stycznia 1971 w Warszawie) – polski reżyser.
Absolwent Uniwersytetu Warszawskiego. W okresie międzywojennym zajął się produkcją filmową, od 1936 roku reżyserią filmów fabularnych. Współzałożyciel Stowarzyszenia Miłośników Filmu Artystycznego "Start" a od 1935 roku członek Spółdzielni Autorów Filmowych. We wrześniu 1939 roku był w ekipie filmowej obrony Warszawy. W czasie powstania warszawskiego kierował produkcją kronik powstańczych w ramach Referatu Filmowego BIP KG AK. W latach 1955-1961 był kierownikiem artystycznym zespołu filmowego "Syrena".
[edytuj] Wybrana filmografia
- Ludzie Wisły (1938)
- Żołnierz królowej Madagaskaru (1939)
- Zdradzieckie serce (1947)
- Nawrócony (1947)
- Miasto nieujarzmione (1950)
- Uczta Baltazara (1954)
- Ziemia (1956)
- Zagubione uczucia (1957)
- Żołnierz królowej Madagaskaru (1958)
- Biały niedźwiedź (1959)
- Klub kawalerów (1962)
- Liczę na wasze grzechy (1963)
- Kochankowie z Marony (1966)
- To jest twój nowy syn (1967)
- Komedia z pomyłek (1967)
- Człowiek, który zdemoralizował Hadleyburg (1967)
- Zmartwychwstanie Offlanda (1967)
- Pogoń za Adamem (1970)
Jerzy Zarzycki został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie.
|
|||||||||||||||||
