Jesiotr adriatycki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Jesiotr adriatycki
Acipenser naccarii[1]
Bonaparte, 1836
Jesiotr adriatycki
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada promieniopłetwe
Podgromada kostnochrzęstne
Rząd jesiotrokształtne
Rodzina jesiotrowate
Rodzaj Acipenser
Gatunek jesiotr adriatycki
Synonimy
  • Acipenser heckelii Fitzinger, 1836
  • Acipenser ladanus Ninni, 1872
  • Acipenser naccari Bonaparte, 1836
  • Acipenser nardoi Heckel, 1851
  • Acipenser nasus Heckel, 1851
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 CR pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Jesiotr adriatycki[3] (Acipenser naccarii) – gatunek dwuśrodowiskowej ryby jesiotrokształtnej z rodziny jesiotrowatych (Acipenseridae).

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Występuje w Adriatyku w pobliżu ujść rzecznych nad piaszczystym lub mulistym dnem, na głębokościach do 40 m. Tarło odbywa w Padzie i kilku innych okolicznych rzekach.

Cechy morfologiczne[edytuj | edytuj kod]

Zwykle osiąga długość 1–1,5 m, i masę ciała 10–15 kg (maksymalnie do 25 kg i 2 m). Grzbiet jest oliwkowoszary a brzuch jasnoszary. Na grzbiecie występuje 12–14 tarczek kostnych a na bokach 40–42 tarczki. Pysk dość długi, szeroki, na końcu zaokrąglony, Wąsiki oddalone od otworu gębowego.

Tryb życia[edytuj | edytuj kod]

Jesiotr adriatycki jest rybą drapieżną, żywi się przydennymi bezkręgowcami i małymi rybami. Jest rybą długowieczną. Biologia tego gatunku jest słabo poznana.

Znaczenie gospodarcze[edytuj | edytuj kod]

Gatunek poławiany dla mięsa. Ikra jesiotra adriatyckiego nie jest wykorzystywana do produkcji kawioru.

Przypisy

  1. Acipenser naccarii w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Acipenser naccarii. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  3. Fritz Terofal, Claus Militz, Ryby słodkowodne, Warszawa : "Świat Książki", 1997, ISBN 83-7129-441-7 (występuje pod synonimiczną nazwą łacińską)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Fritz Terofal, Claus Militz: Ryby słodkowodne. Leksykon przyrodniczy. Henryk Garbarczyk, Eligiusz Nowakowski i Jacek Wagner. Warszawa: Świat Książki, 1997, s. 18. ISBN 83-7129-441-7.
  • Acipenser naccarii. (ang.) w: Froese, R. & D. Pauly. FishBase. World Wide Web electronic publication. www.fishbase.org [dostęp 22 lutego 2009]