Jesiotr ostronosy
| Jesiotr ostronosy | |
| Acipenser oxyrinchus[1] | |
| Mitchill, 1815 | |
 |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | promieniopłetwe |
| Podgromada | kostnochrzęstne |
| Rząd | jesiotrokształtne |
| Rodzina | jesiotrowate |
| Rodzaj | Acipenser |
| Gatunek | jesiotr ostronosy |
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2] | |
 |
|
 Systematyka w Wikispecies |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Jesiotr ostronosy, jesiotr atlantycki (Acipenser oxyrinchus, czasem pisane oxyrhynchus) – gatunek wędrownej, anadromicznej ryby z rodziny jesiotrowatych (Acipenseridae). Jedyny jesiotr naturalnie występujący w Bałtyku[3].
Spis treści |
Podgatunki i ich występowanie [edytuj]
Wyróżniono dwa podgatunki jesiotra ostronosego:
- Acipenser oxyrinchus oxyrinchus Mitchill, 1815 – zachodnia część Atlantyku wzdłuż wybrzeży Kanady i Stanów Zjednoczonych
- Acipenser oxyrinchus desotoi Vladykov, 1955 – Zatoka Meksykańska
Dawniej uważano, że w Bałtyku żył jesiotr zachodni (Acipenser sturio). W 1996 w Estonii złowiono wielkiego jesiotra i zbadano jego DNA. Okazało się, że jest bliżej spokrewniony z jesiotrem ostronosym ze wschodnich brzegów Ameryki Północnej niż z jesiotrem zachodnim. Obecnie populacja bałtycka, określana nazwą jesiotr bałtycki, uznawana jest za wymarłą.
Budowa [edytuj]
Ciało lekko spłaszczone grzbieto-brzusznie. Rostrum duże i silnie spłaszczone, u dorosłych osobników stanowi połowę długości głowy. Osiąga do 4 m i 350 kg masy ciała, przeciętnie 2,5 m i od 100 do 150 kg. Linia boczna jest wyraźnie widoczna.
Odżywianie [edytuj]
Jego pokarm stanowi fauna denna, którą wygrzebuje z miękkiego podłoża ryjkowatym pyskiem. Głównie są to mięczaki, skorupiaki, larwy owadów, niekiedy drobne ryby (babki i dobijaki).
Rozród [edytuj]
Jesiotr ostronosy do rozrodu potrzebuje chłodniejszej wody (13,3–17,8 °C, a jesiotr zachodni co najmniej 20 °C). Masa ciała dojrzałych wędrujących samców wynosi 30–45 kg, a samic 50–110 kg. Długość życia nawet 35 lat.
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ Acipenser oxyrinchus w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ Acipenser oxyrinchus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
- ↑ Pozostałe gatunki z rodziny jesiotrowatych spotykane w Bałtyku to gatunki obce, zwykle uciekinierzy z hodowli.
Bibliografia [edytuj]
- Acipenser oxyrinchus oxyrinchus. (ang.) w: Froese, R. & D. Pauly. FishBase. World Wide Web electronic publication. www.fishbase.org [dostęp 21 lutego 2009]
- Acipenser oxyrinchus desotoi. (ang.) w: Froese, R. & D. Pauly. FishBase. World Wide Web electronic publication. www.fishbase.org [dostęp 21 lutego 2009]
- Acipenser oxyrinchus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.) [dostęp 21 lutego 2009]
- Jesiotr zachodni. W: Mały słownik zoologiczny: ryby. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1976.
- Jesiotr zachodni. W: Fritz Terofal, Claus Militz: Ryby morskie. Warszawa: GeoCenter, 1996. ISBN 83-7129-306-2.
- Krzysztof E. Skóra: SENSACJA WIELKA JAK JESIOTR! Bałtyk zamieszkiwały jesiotry z Ameryki Północnej.. Stacja Morska UG w Helu. [dostęp 21 lutego 2009].
