Jesiotr rosyjski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jesiotr rosyjski
Acipenser gueldenstaedtii[1]
Brandt & Ratzeburg, 1833
Jesiotr rosyjski
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada promieniopłetwe
Podgromada kostnochrzęstne
Rząd jesiotrokształtne
Rodzina jesiotrowate
Rodzaj Acipenser
Gatunek jesiotr rosyjski
Synonimy
  • Acipenser aculeatus Lovetsky, 1834
  • Acipenser gueldenstadtii Brandt & Ratzeburg, 1833
  • Acipenser gueldenstaedti Brandt & Ratzeburg, 1833
  • Acipenser gueldenstaedtii acutirostris Antipa, 1909
  • Acipenser gueldenstaedti colchicus danubicus Movchan, 1967
  • Acipenser gueldenstaedti golis Antipa, 1909
  • Acipenser gueldenstaedti longirostris Antipa, 1909
  • Acipenser gueldenstaedti scaber Antipa, 1909
  • Acipenser gueldenstaedti tanaica Marti, 1940
  • Acipenser gueldenstaedtii scobar Antipa, 1909
  • Acipenser gueldenstadti tanaica Marti, 1940
  • Acipenser guldenstadti Brandt & Ratzeberg, 1833
  • Acipenser güldenstädti Brandt & Ratzeberg, 1833
  • Acipenser güldenstaedti Brandt & Ratzeberg, 1833
  • Acipenser guldenstaedti Brandt & Ratzeberg, 1833
  • Acipenser pygmaeus Reisinger, 1830
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 CR pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Jesiotr rosyjski[3], jesiotr wschodni[4] (Acipenser gueldenstaedtii) – gatunek ryby z rodziny jesiotrowatych (Acipenseridae). Poławiany gospodarczo na dużą skalę.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Żyje w przybrzeżnych wodach Morza Czarnego, Morza Azowskiego i Morza Kaspijskiego. W niektórych rzekach (Wołga i Dunaj) tworzy prawdopodobnie formę wyłącznie słodkowodną. W latach 2000–2001 w Bałtyku złowiono dwa osobniki nieznanego pochodzenia[5].

Budowa[edytuj | edytuj kod]

Osiąga zwykle od 130 do 250 cm (ale zdarzają się okazy 4-metrowe), waży zwykle ok. 20–30 kg, rekordowe okazy do ok. 160 kg[6]. Cechą charakterystyczną jesiotra rosyjskiego jest stosunkowo krótki ryj (rostrum) i przerwana warga dolna. Wąsiki krótkie. Ciało jest znacznie wyższe niż u pozostałych jesiotrów.

Odżywianie[edytuj | edytuj kod]

Żywi się bezkręgowcami i rybami.

Rozród[edytuj | edytuj kod]

Wiosną wpływa do górnego biegu rzek, aby odbyć tarło (kwiecień-czerwiec) w głębokiej wodzie na piaszczystym lub żwirowym podłożu.

Znaczenie gospodarcze[edytuj | edytuj kod]

Ryba poławiana na dużą skalę ze względu na smaczne mięso oraz ikrę, z której wyrabiany jest kawior (największy udział w połowach ryb jesiotrowatych). Hodowana w gospodarstwach rybnych.

Zagrożenia[edytuj | edytuj kod]

Gatunek wpisany do Czerwonej Księgi IUCN jako krytycznie zagrożony wyginięciem (kategoria CR) na całym obszarze naturalnego występowania.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Acipenser gueldenstaedtii w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Acipenser gueldenstaedtii. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  3. G. Nikolski: Ichtiologia szczegółowa. Tłum. Franciszek Staff. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1970, s. 116.
  4. Jerzy Gronau: Słownik nazw ryb. Kraków: Księgarnia Akademicka, 1994, s. 52. ISBN 83-901154-9-2.
  5. Keszka S., Heese T. 2003 r Occurrence of exotic Russian sturgeons, Acipenser gueldenstaedtii Brandt et Ratzeburg, 1833 (Actinopterygii: Acipenseridae) in the Baltic Sea. 2003: 33 (2): 178-183. Acta Ichthyol. Piscat
  6. Fritz Terofal, Claus Militz: Ryby słodkowodne. Leksykon przyrodniczy. Henryk Garbarczyk, Eligiusz Nowakowski i Jacek Wagner. Warszawa: Świat Książki, 1997, s. 22. ISBN 83-7129-441-7.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Acipenser gueldenstaedtii. (ang.) w: Froese, R. & D. Pauly. FishBase. World Wide Web electronic publication. www.fishbase.org [dostęp 25 grudnia 2007]
  2. Acipenser gueldenstaedtii. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) <www.iucnredlist.org>. (ang.) [dostęp 21 lutego 2009]
  3. Fritz Terofal, Claus Militz: Ryby słodkowodne. Leksykon przyrodniczy. Henryk Garbarczyk, Eligiusz Nowakowski i Jacek Wagner. Warszawa: Świat Książki, 1997, s. 22. ISBN 83-7129-441-7.