Jewgienij Swiesznikow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Jewgienij Swiesznikow
Sveshnikov Torino 2006.JPG
Jewgienij Swiesznikow, Turyn 2006
Państwo  ZSRR
 Rosja
 Łotwa
Data i miejsce urodzenia 11 lutego 1950
Czelabińsk
Tytuł szachowy arcymistrz (1977)
Ranking 2528 (01.02.2014)
Miejsce w kraju 5
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Gnome-go-next.svg Łotewscy arcymistrzowie szachowi
Chess zhor 26.png
Chess zver 26.png
a8 b8 c8 d8 e8 f8 g8 h8
a7 b7 c7 d7 e7 f7 g7 h7
a6 b6 c6 d6 e6 f6 g6 h6
a5 b5 c5 d5 e5 f5 g5 h5
a4 b4 c4 d4 e4 f4 g4 h4
a3 b3 c3 d3 e3 f3 g3 h3
a2 b2 c2 d2 e2 f2 g2 h2
a1 b1 c1 d1 e1 f1 g1 h1
Chess zver 26.png
Chess zhor 26.png
Wariant Swiesznikowa w obronie sycylijskiej

Jewgienij Swiesznikow, łot. Jevgēņijs Svešņikovs, ros. Евгений Элинович Свешников (ur. 11 lutego 1950 w Czelabińsku) – rosyjski szachista i trener sazchowy (FIDE Senior Trainer od 2013), reprezentant Łotwy od 2002, arcymistrz od 1977 roku.

Kariera szachowa[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze międzynarodowe sukcesy zaczął odnosić w drugiej połowie lat 80., dzieląc I m. (wraz z Lwem Poługajewskim) w Soczi (1976) oraz zwyciężając w Hawrze (1977) i Cienfuegos (1979, memoriał Jose Raula Capablanki). Również w 1979 podzielił II m. (za Florinem Grheorghiu, a wraz z Jefimem Gellerem) w Nowym Sadzie. W 1981 podzielił I m. w mistrzostwach Moskwy. W 1983 podzielił I m. (wraz z Anatolijem Wajserem) w Soczi, natomiast na przełomie 1984 i 1985 roku triumfował w Hastings. W 1985 ponownie zwyciężył w Soczi. W 1992 podzielił II m. w otwartym turnieju w Gausdal, w 1994 r. zwyciężył w Cappelle-la-Grande (wspólnie z Anthony Milesem i Markiem Hebdenem), natomiast w 1996 zajął I-II m. (wraz ze Zdenko Kožulem) w Lublanie. W 2004 podzielił I m. w Czelabińsku. W 2005 podzielił II m. w mistrzostwach Łotwy w Rydze, zaś rok później podzielił I m. na turnieju open w Predeal. W 2008 r. odniósł kolejne sukcesy, samodzielnie zwyciężając w openie w Bledzie oraz dzieląc I m. (wspólnie z Arkadijem Rotsteinem) w Altavilla Milicia.

Odnosił również sukcesy w kategorii "weteranów" (zawodników pow. 60-tego roku życia), w 2012 r. zdobywając w mieście Kamena Vourla brązowy medal mistrzostw świata, natomiast w 2013 r. w Płowdiw – srebrny medal mistrzostw Europy.

W latach 2004–2008 trzykrotnie reprezentował Łotwę na szachowych olimpiadach[1]. W roku 1977 wystąpił w barwach Związku Radzieckiego na rozegranych w Moskwie drużynowych mistrzostwach Europy, zdobywając dwa złote medale (wraz z drużyną oraz za najlepszy wynik indywidualny na VIII szachownicy)[2].

Wniósł bardzo duży wkład w rozwój teorii debiutów szachowych. Nazwisko Swiesznikowa nosi jeden z najpopularniejszych wariantów w obronie sycylijskiej, powstający po posunięciach:

1.e4 c5 2.Sf3 Sc6 3.d4 c:d4 4.S:d4 Sf6 5.Sc3 e5

Posunięcie 5...e5 po raz pierwszy zagrał Emanuel Lasker w roku 1910 w meczu o mistrzostwo świata przeciwko Carlowi Schlechterowi. System przez wiele lat uznawany był za niepoprawny, dopiero analizy Swiesznikowa i Giennadija Timoszczenki w latach 70. odkryły nowe możliwości dobrej i aktywnej gry dla czarnych. Aktualnie wariant ten jest z powodzeniem stosowany przez najwybitniejszych szachistów świata, m.in. Władimira Kramnika, Weselina Topałowa, Borysa Gelfanda czy Michaela Adamsa. Poza tym systemem, Swiesznikow miał również duży wkład w rozwój wariantu Ałapina w obronie sycylijskiej oraz wariantu zamkniętego w obronie francuskiej.

Najwyższy ranking w karierze osiągnął 1 stycznia 1994 r., z wynikiem 2610 punktów dzielił wówczas 37-44. miejsce na światowej liście FIDE, jednocześnie dzieląc 9-11. miejsce wśród rosyjskich szachistów[3].

Przypisy

  1. OlimpBase. [dostęp 2009-08-20].
  2. OlimpBase. [dostęp 2009-08-20].
  3. FIDE rating history :: Sveshnikov, Evgeny

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]