Jezioro Pilchowickie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jezioro Pilchowickie
Państwo  Polska
Rzeka Bóbr
Ukończenie budowy 1912
Typ zapory kamienna
Całkowita pojemność 50 mln m³
Wysokość lustra wody 287 m n.p.m.
Powierzchnia 2,40 km²
Wysokość zapory 62 m
Głębokość 40 - 47 m
Położenie na mapie Sudetów
Mapa lokalizacyjna Sudetów
Jezioro Pilchowickie
Jezioro Pilchowickie
Ziemia 50°57′32″N 15°38′58″E/50,958889 15,649444Na mapach: 50°57′32″N 15°38′58″E/50,958889 15,649444

Jezioro Pilchowickie (Pilchowicki Zbiornik Wodny) (niem. Bobertalsperre) – zbiornik zaporowy (jezioro zaporowe) na Dolnym Śląsku o długości 7 km, powierzchni 240 ha i pojemności 50 mln . Powstało przez przegrodzenie w latach 1902-1912 rzeki Bóbr zaporą o wysokości 62 m i długości 290 m w koronie. Podstawowym celem Jeziora Pilchowickiego jest działanie przeciwpowodziowe (retencja) i produkcja energii elektrycznej. Poniżej zapory znajduje się elektrownia wodna o mocy 7,5 MW. Głębokość zbiornika waha się między 40 a 47 metrów ze względu na działanie elektrowni. Wokół zbiornika znajduje się teren spacerowy.

Nad jeziorem w 1909 roku firma B. Liebold&Co AG Holzminden wybudowała kosztem 260 tysięcy marek most kolejowy o długości 131,7 m. Most ten, wysadzony w powietrze w maju 1945, został odbudowany i oddany ponownie do użytku w listopadzie 1946.

Panorama Jeziora Pilchowickiego
Wikimedia Commons

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]