Jezioro Szkoderskie
| Jezioro Szkoderskie | |
Jezioro Szkoderskie |
|
| Państwo | |
| Lokalizacja | Półwysep Bałkański |
| Powierzchnia | 360-550 km² |
| Wymiary | 48 × 25 km |
| Głębokość • średnia • maksymalna |
7-10 m 44 m |
| Rzeki zasilające | Morača |
| Rzeki wypływające | Buna |
Jezioro Szkoderskie (serb. Skadarsko jezero, alb. Liqueni i Shkodrës) – największe jezioro na Półwyspie Bałkańskim, położone na granicy Albanii i Czarnogóry.
2/3 jeziora leżą w Czarnogórze, a 1/3 w Albanii. Jezioro ma charakter krasowy, a znajduje się w dolinie położonej 7 km od brzegu morza.
Powierzchnia jeziora: ok. 360–550 km² (zmienna)
Długość: 48 km
Szerokość: do 25 km
Głębokość średnia: 7–10 m
Głębokość maksymalna: 44 m (kryptodepresja)
Dochodzi do dużych wahań poziomu wód.
Do jeziora uchodzi kilka większych rzek, z których największa jest Morača, a z jeziora wypływa rzeka Buna (Bojana), która poprzez bifurkację uchodzi do Adriatyku i rzeki Drin.
Największe miasto w okolicy jeziora to albańska Szkodra.
Na jeziorze znajdują się wyspy, na których mieszczą się zabytkowe monastery (monaster Starčeva Gorica, monaster Moračnik)[1]. Jezioro jest także miejscem gniazdowania licznych kolonii ptaków. Jest to jedno z niewielu w Europie miejsc występowania pelikanów.
Znaczną część czarnogórskiego fragmentu jeziora obejmuje Park Narodowy Jeziora Szkoderskiego (serb./czarnog. Nacionalni Park Skadarsko jezero) o powierzchni 40 tys. ha.
Inne gatunki ptaków:
- kormoran mały
- czapla
- warzęcha
- ibis kasztanowaty
- kilka gatunków kaczek
- podgorzałka
- chwastówka zwyczajna
- wierzbówka zwyczajna
- tamaryszka
- dzięcioł białoszyi
- dzierlatka
- jaskółka rudawa
- bałkańska pliszka żółta
- skowrończyk krótkopalcowy
- dzierzba rudogłowa
- dzierzba czarnoczelna
- białorzytka rdzawa
- cierlik
- głuszek
- trznadel czarnogłowy
- zaganiacz blady
- zaganiacz oliwny
- pokrzewka wąsata
- pokrzewka aksamitna
Przypisy
- ↑ A. Szymańska, Czarnogóra, Rewasz, Pruszków 2007, ISBN 978-83-89188-60-1, s.190