Jezioro przybrzeżne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Schemat powstawania jeziora przybrzeżnego

Jezioro przybrzeżnezbiornik wodny całkowicie oddzielony od morza mierzeją, niegdyś zatoka morska, laguna (jezioro lagunowe), liman (jezioro limanowe) czy delta rzeki (jezioro deltowe). Po latach, z powodu braku dostępu do wody słonej, jeziora przybrzeżne zawierają wodę słodką. Ich powstanie tłumaczy się odcięciem zatok morskich piaszczystymi mierzejami, utworzonymi w wyniku akumulacyjnej działalności morza.

Jeziora przybrzeżne w Polsce[edytuj | edytuj kod]

Większość jezior przybrzeżnych w Polsce to zbiorniki rozległe i płytkie, ze słabo rozwiniętą linią brzegową, a także dużymi wahaniami poziomu lustra wody, które przekraczają nawet 100 cm. Cechami które charakteryzują te jeziora są: duże falowania, eutrofizacja wód, dobre natlenienie wód aż do dna, mętność wód (widzialność od 0,5 do 1 m), lekkie zasolenie. Z powodu słabej przezroczystości i silnego falowania w takich zbiornikach bardzo słabo rozwija się roślinność podwodna. Strefę przybrzeżną zarasta najczęściej roślinność szuwarowa[1].

Przykłady jezior przybrzeżnych w Polsce: Sarbsko, Łebsko, Jezioro Dołgie Wielkie, Jezioro Dołgie Małe, Gardno, Wicko, Bukowo, Jamno, Koprowo, Resko Przymorskie, Kopań (jezioro) i Liwia Łuża.

Przypisy

  1. Joanna Zalewska-Gałosz: 1150* Zalewy i jeziora przymorskie (laguny). Główny Inspektor Ochrony Środowiska, 2008-11-20, s. 5, seria: Przewodniki metodyczne dla siedlisk przyrodniczych. [dostęp 2009-06-09].