Jezioro wytopiskowe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Jezioro wytopiskowe - rodzaj jeziora polodowcowego, powstałego w zagłębieniu utworzonym po wytopieniu się brył martwego lodu, klinów lodowych lub soczewek lodu gruntowego (wytopisko). Jeziora wytopiskowe są charakterystyczne dla obszarów młodoglacjalnych.

Przykład jeziora wytopiskowego: Jezioro Nidzkie

Rodzajami jezior wytopiskowych są oczka polodowcowe i jeziora ałasowe.

Przykładami jezior wytopiskowych są np. jeziora: Śniardwy, Nidzkie w Krainie Wielkich Jezior Mazurskich. Posiadają nieregularne kształty i głębokość do 30 metrów. Mają łagodne brzegi.

Najczęściej występują w skupiskach po kilkanaście na niewielkim obszarze. Zazwyczaj pozostają nienazwane żadną nazwą własną, jednak większe obiekty posiadają nazwy np. Sasek Mały lub Kotlinowy Stawek w Tatrach. Licznie występują w okolicach Suwałk.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jaroszewski Wojciech, Marks Leszek, Radomski Andrzej: Słownik geologii dynamicznej, Wydawnictwa Geologiczne, Warszawa 1985.