Jigme Singye Wangchuck

Jego Wysokość Król Jigme Singye Wangchuck, Dżigme Singje Łangczuk (ur. 11 listopada 1955), czwarty król Bhutanu w latach 1972-2006, abdykował. Syn króla Jigme Dorji Wangchucka.

Biografia i życie

Urodził się 11 listopada 1955 w Pałacu Denchenchholing w Thimphu. O jego dzieciństwie wiadomo niewiele.

21 lipca 1972, kiedy Jigme Singye Wangchuck miał niespełna 17 lat, jego ojciec, trzeci król Bhutanu, zmarł na zawał serca po 20 latach panowania. 24 lipca 17-letni Jigme Singye formalnie objął tron, tym samym stając się najmłodszym monarchą w historii^{[potrzebne źródło]}. Koronacja odbyła się 2 czerwca 1974 roku. Na tę uroczystość zaproszono wiele zagranicznych osobistości. Była to rzecz dotąd niespotykana, ponieważ wcześniej nikt niezwiązany pochodzeniowo z Bhutanem nie mógł przekroczyć granic kraju, a tym bardziej wejść do pałacu królewskiego. Był to koniec wieloletniej, międzynarodowej izolacji Bhutanu. Nowy król przyjął tytuł Druk Gyalpo, co w języku dżongkha oznacza Król Smoka (smok to narodowy symbol Bhutanu). Po koronacji Jigme Singye wyjechał za granicę na studia (wcześniej uczył się w miejscowych szkołach w Bhutanie). Studiował w Wheaton College w USA i w Oksfordzie w Wielkiej Brytanii, gdzie nauczył się języka angielskiego.

Jigme Singye kontynuował politykę ojca w zakresie powolnej modernizacji kraju. Zażarcie szerzył kulturę bhutańską. W 1988 roku, ze względu na postępującą okcydentalizację kraju, wprowadził prawo Driglam Namzha (dosłownie Etykieta i Maniery), które nakazywało wszystkim obywatelom nosić w miejscach publicznych tradycyjne bhutańskie stroje. W tym samym roku wprowadził do bhutańskich szkół nauczanie tradycyjnego języka bhutańskiego, dżongkha i ustanowił go językiem urzędowym.

Do 1998 roku Bhutan był monarchią absolutną, gdzie pełnię władzy sprawował król. W 1998 Jigme Singye stworzył bhutański parlament i zmienił ustrój państwa na monarchię konstytucyjną. Ogłosił nowe, bardziej demokratyczne prawo, które wciąż uznawało władzę króla, który nie mógł jednak podejmować ważniejszych decyzji bez poparcia parlamentu. Parlament mógł też odwołać króla przy poparciu ponad ² / 3 zgromadzonych.

Pod koniec 2003 roku król zorganizował pierwszą w XXI wieku bhutańską kampanię wojskową przeciwko assamijskim i nepalskim separatystom, którzy najeżdżali południowy Bhutan. Kampania zakończyła się powodzeniem.

Według wielu źródeł król prowadzi prosty tryb życia; urzędował w niewielkiej, typowo bhutańskiej drewnianej chacie poza stolicą Thimphu. Dotychczasowa siedziba trzech wcześniejszych królów Thimphu Dzong udostępniona jest czterem żonom króla oraz zgromadzeniu narodowemu czongdu. Podczas wystąpień publicznych król był sympatyczny i wesoły; za jego rządów Bhutanu przeskoczył o kilka miejsc w górę w corocznych statystykach Wskaźnika Wesołości Narodu.

17 grudnia 2005 król Jigme Singye Wangchuck publicznie ogłosił, że w 2008 odbędą się pierwsze w historii Bhutanu demokratyczne wybory parlamentarne. Równocześnie oświadczył, że w tym samym roku 2008 abdykuje on na rzecz swego syna, Jigme Khesara Namgyala Wangchuka. Abdykował jednak już 14 grudnia 2006 roku. Tron objął wówczas jego syn Jigme Khesar Namgyel Wangchuck.

Były król ma cztery żony, które są siostrami, a z którymi ma pięciu synów i pięć córek. 8 maja 2006 król Jigme Singye Wangchuck znalazł się także na liście Osób, Które Kształtowały Świat w magazynie The Time.