Jill Craybas

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Jill Craybas
Jill Craybas
Państwo  Stany Zjednoczone
Miejsce zamieszkania Huntington Beach
Data i miejsce urodzenia 4 lipca 1974
Providence
Wzrost 160 cm
Masa ciała 56 kg
Gra praworęczna, oburęczny backhand
Status profesjonalny czerwiec 1996
Zakończenie kariery wrzesień 2013
Trener Raj Chaudhuri
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 1 WTA, 4 ITF
Najwyżej w rankingu 39 (17 kwietnia 2006)
Australian Open 3R (2004)
Roland Garros 2R (2001, 2007, 2011)
Wimbledon 4R (2005)
US Open 2R (2004–2006, 2009)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 5 WTA, 2 ITF
Najwyżej w rankingu 41 (23 czerwca 2008)
Australian Open 2R (2006, 2007, 2012, 2013)
Roland Garros QF (2004)
Wimbledon 3R (2007)
US Open 2R (2004–2006, 2012, 2013)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Jill Craybas (ur. 4 lipca 1974 w Providence) – amerykańska tenisistka, zwyciężczyni turniejów tenisowych w grze pojedynczej i podwójnej, reprezentantka kraju w Pucharze Federacji, olimpijka.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

Od 2004 roku reprezentowała Stany Zjednoczone w rozgrywkach Pucharu Federacji. Łącznie w pięciu konfrontacjach rozegrała osiem meczów, z czego trzy zakończyły się jej zwycięstwem.

Status profesjonalny otrzymała w czerwcu 1996 roku.

Wygrała jeden turniej singlowy – w Tokio w 2002 roku pokonała w finale Silviję Talaję 2:6, 6:4, 6:4. W 2008 roku osiągnęła finał zawodów w Pattai, ulegając w nim Agnieszce Radwańskiej 2:6, 6:1, 6:7(4). Triumfowała też w czterech turniejach singlowych rangi ITF.

W przeciągu kariery zwyciężała pięciokrotnie w zawodach rangi WTA Tour w grze podwójnej (Madryt, Cincinnati, Stambuł, Tokio i Bad Gastein). Dziewięciokrotnie dochodziła do finału zawodów, przegrywając w decydującym o triumfie meczu. Dodatkowo, Craybas to mistrzyni dwóch turniejów deblowych rangi ITF.

Najlepszy singlowy wynik w turniejach wielkoszlemowych osiągnęła na Wimbledonie 2005, gdy to dotarła do czwartej rundy, wygrywając m.in. z Sereną Williams i Marion Bartoli. W Australian Open 2004 była w trzeciej rundzie. Większość jej występów w Wielkim Szlemie zakończył się na pierwszej bądź drugiej rundzie. W grze podwójnej jej najlepszym osiągnięciem był ćwierćfinał Wimbledonu w 2004 roku.

W kwietniu 2006 roku została sklasyfikowana na najwyższym, 39. miejscu, w rankingu singlowym, natomiast w 2008 roku była 41. deblistką świata.

Zakończyła karierę zawodniczą po turnieju US Open 2013.

Turnieje WTA[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
od
2009
WTA Premier Mandatory
WTA Premier 5
WTA Premier
WTA International
do
2008
Kategoria I
Kategoria II
Kategoria III
Kategoria IV
Kategoria V

Gra pojedyncza[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 6 października 2002 Tokio Twarda Chorwacja Silvija Talaja 2:6, 6:4, 6:4
Finalistka 1. 10 lutego 2008 Pattaya Twarda Polska Agnieszka Radwańska 2:6, 6:1, 6:7(4)

Gra podwójna[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 24 maja 2003 Madryt Ceglana Republika Południowej Afryki Liezel Huber Włochy Rita Grande
Indonezja Angelique Widjaja
6:4, 7:6(6)
Zwyciężczyni 2. 16 sierpnia 2004 Cincinnati Twarda Niemcy Marlene Weingärtner Szwajcaria Emmanuelle Gagliardi
Niemcy Anna-Lena Grönefeld
7:5, 7:6(2)
Finalistka 1. 31 października 2004 Luksemburg Twarda (hala) Niemcy Marlene Weingärtner Hiszpania Virginia Ruano Pascual
Argentyna Paola Suárez
1:6, 7:6(1), 3:6
Finalistka 2. 26 września 2005 Seul Twarda Republika Południowej Afryki Natalie Grandin Chińskie Tajpej Chan Yung-jan
Chińskie Tajpej Chuang Chia-jung
2:6, 4:6
Finalistka 3. 9 stycznia 2006 Hobart Twarda Chorwacja Jelena Kostanić Francja Émilie Loit
Australia Nicole Pratt
2:6, 1:6
Finalistka 4. 18 czerwca 2006 Birmingham Trawiasta Republika Południowej Afryki Liezel Huber Serbia Jelena Janković
Chińska Republika Ludowa Li Na
2:6, 4:6
Finalistka 5. 30 października 2006 Québec Twarda (hala) Rosja Alina Żydkowa Stany Zjednoczone Laura Granville
Stany Zjednoczone Carly Gullickson
3:6, 4:6
Finalistka 6. 10 września 2007 Bali Twarda Republika Południowej Afryki Natalie Grandin Chińska Republika Ludowa Ji Chunmei
Chińska Republika Ludowa Sun Shengnan
3:6, 2:6
Finalistka 7. 28 kwietnia 2008 Praga Ceglana Holandia Michaëlla Krajicek Czechy Andrea Hlaváčková
Czechy Lucie Hradecká
6:1, 3:6, 6–10
Zwyciężczyni 3. 24 maja 2008 Stambuł Ceglana Białoruś Wolha Hawarcowa Nowa Zelandia Marina Erakovic
Słowenia Polona Hercog
6:1, 6:2
Zwyciężczyni 4. 4 października 2008 Tokio Twarda Nowa Zelandia Marina Erakovic Japonia Ayumi Morita
Japonia Aiko Nakamura
4:6, 7:5, 10–6
Finalistka 8. 2 listopada 2008 Québec Twarda (hala) Tajlandia Tamarine Tanasugarn Niemcy Anna-Lena Grönefeld
Stany Zjednoczone Vania King
6:7(3), 4:6
Finalistka 9. 17 lipca 2010 Palermo Ceglana Niemcy Julia Görges Włochy Alberta Brianti
Włochy Sara Errani
4:6, 1:6
Zwyciężczyni 5. 17 czerwca 2012 Bad Gastein Ceglana Niemcy Julia Görges Niemcy Anna-Lena Grönefeld
Chorwacja Petra Martić
6:7(4), 6:4, 11–9

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]