Jim Johnson

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jim Johnson
Jim Johnson
#49 Detroit Tigers
miotacz
Pełne imię i nazwisko James Robert Johnson
Data i miejsce urodzenia 27 czerwca 1983
Johnson City, Nowy Jork
Odbija prawą
Rzuca prawą
Debiut 29 lipca 2006
Statystyki
Win–loss record 23–28
ERA 3,57
Strikeouty 307
Save'y 124
Kariera klubowa
Stan na koniec sezonu 2014.

James Robert Johnson (ur. 27 czerwca 1983) – amerykański baseballista występujący na pozycji miotacza (relief pitchera) w Detroit Tigers.

Po ukończeniu szkoły średniej w 2001 roku, został wybrany w piątej rundzie draftu przez Baltimore Orioles i początkowo występował w klubach farmerskich tego zespołu, między innymi w Bowie Baysox, reprezentującym Double-A[1][2]. W Major League Baseball zadebiutował 29 lipca 2006 w meczu przeciwko Chicago White Sox, w którym zaliczył pierwszą w karierze przegraną[1][3].

W sezonie 2012 po raz pierwszy został powołany do Meczu Gwiazd i zwyciężył w American League w klasyfikacji save'ów (51), jednocześnie bijąc rekord klubowy należący do Randy'ego Myersa, który w sezonie 1997 zaliczył 45 save'ów[1][4]. W grudniu 2013 w ramach wymiany zawodników przeszedł do Oakland Athletics[5].

W sierpniu 2014 został zawodnikiem Detroit Tigers[6].

Nagrody i wyróżnienia
Nagroda/wyróżnienie Lata Źródło
All-Star 2012 [1]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Jim Johnson Statistics (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 10 lutego 2013].
  2. Jim Johnson Minor Stats (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 10 lutego 2013].
  3. White Sox - Orioles Box Score (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 10 lutego 2013].
  4. Johnson notches 46th save, sets new club record (ang.). orioles.com. [dostęp 10 lutego 2013].
  5. Orioles acquire minor league catcher David Freitas to complete Jim Johnson trade (ang.). baltimoresun.com. [dostęp 21 grudnia 2013].
  6. Tigers call up veteran Johnson to aid 'pen (ang.). tigers.mlb.com. [dostęp 7 września 2014].