Jimmy Somerville

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Jimmy Somerville
Jimmy Somerville in Warsaw.jpg
Jimmy Somerville na koncercie w klubie "Skarpa" w Warszawie, 10 czerwca 2006 r.
Imię i nazwisko Jimmy Somerville
Data i miejsce urodzenia 22 czerwca 1961
Glasgow
Pochodzenie  Szkocja
Instrument wokal
Typ głosu falset
Gatunek pop-rock, new romantic, synth pop, pop-dance
Zawód wokalista, autor tekstów, kompozytor
Aktywność od 1983
Wytwórnia płytowa London Records, Gut Records, BMG
Zespół
Bronski Beat, The Communards
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach
Strona internetowa

Jimmy Somerville (ur. 22 czerwca 1961 w Glasgow w Szkocji) – szkocki piosenkarz, wokalista i założyciel popularnych w latach 80. zespołów Bronski Beat i The Communards, nagrywający również solowe płyty, znany z charakterystycznego falsetu oraz z zaangażowanych społecznie i politycznie tekstów.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Młodość[edytuj | edytuj kod]

Ideowy lewicowiec, jako nastolatek był aktywistą lewicowych bojówek. Aktywnie działał w Anti-Nazi League (Liga Antynazistowska) i Labour Party Young Socialists (Młodzi Socjaliści Partii Pracy). Brał udział w demonstracjach przeciwko zamykaniu kopalń i kontestował rząd torysów. Do dziś jest działaczem społecznym zaangażowanym w ruchu lewicowym propagującym tolerancję, czynnie popierającym przedsięwzięcia w obronie praw człowieka oraz akcje przeciw homofobii. Jest także zdeklarowanym gejem[1]. Prywatnie wegetarianin.

Bronski Beat i The Communards[edytuj | edytuj kod]

Działalność muzyczną rozpoczął zakładając w Londynie w 1983 roku grupę Bronski Beat. Muzycy z tej grupy poznali się podczas tworzenia dokumentalnego projektu filmowego pt. Framed Youth: The Revenge of the Teenage Perverts traktującego o nastoletnich gejach i lesbijkach. Popularność przyniosły mu początkowo covery przebojów disco, później zaangażowane społecznie przeboje takie jak Smalltown Boy, Why?, Junk i For a Friend. Utwór Smalltown Boy mówiący o prowincjonalnym ostracyzmie wobec młodego geja, jest jego najbardziej rozpoznawalnym przebojem. W czerwcu 1985 Somerville opuścił zespół, by razem z klawiszowcem Richardem Colesem założyć duet The Communards. Działalność w nowym zespole była dla Somerville'a wyrazem potrzeby śpiewania bardziej zaangażowanych politycznie utworów. Duet wydał dwie płyty długogrające, jednak rozpadł się po niespełna trzyletniej działalności.

Okres działalności w obydwu zespołach, mimo że krótki, był czasem, w którym Somerville zdobył największą popularność i nagrał swoje najbadziej znane utwory.

Information icon.svg Osobne artykuły: Bronski BeatThe Communards.

Solowa kariera[edytuj | edytuj kod]

W 1988 roku Somerville rozpoczął karierę solową po rozpadzie swojego drugiego zespołu. W 1989 ukazał się pierwsza solowa płyta Somerville'a pt. Read My Lips. Zawierała m.in. takie przeboje, jak Comment Te Dire Adieu z repertuaru Françoise Hardy i You Make Me Feel Mighty Real z dorobku Sylvestra. Niestety nowa solowa płyta nie trafiła już w gusta szerszej publiczności. 1989 i 1991 Somerville brał udział w charytatywnym projekcie Band Aid, z którego dochód wspomagał fundusz dla Etiopii. W roku 1991 dla fanów wydana została przekrojowa płyta The Singles Collection 1984-1990 wspominająca dawne hity obu zespołów Jimmy'ego. Po wydaniu płyty Jimmy Sommerville bardziej angażuje się w projekty filmowe niż działalność stricte muzyczną, czego efektem był m.in. udział w filmach Orlando, Mensonge i Postcards from America – jako twórca i wykonawca muzyki, czasem jako aktor w epizodach. Film Postcards from America wyprodukowany został przez wytwórnię filmową Normal Films założoną przez Somerville'a i Isaaca Juliena na potrzeby jego realizacji.

Działalność koncertową wznowił w 1995 roku wydając pop-dance'owy album Dare To Love z tekstami na tematy gejowskie. Promocyjna trasa koncertowa albumu w 1996 objęła USA, Liban, Estonię, Kazachstan, Rosję, Kanadę, Europę Zachodnią. W tym samym roku Jimmy zaangażował się w projekt Respect przeprowadzony w ramach kampanii pt. "Zjednoczmy się przeciwko Rasizmowi" (Unite Against Racism). Rok 1997 to rozstanie się z wytwórnią London Records. Kolejne nagrania, począwszy od singla Dark Sky powstały w studiach Gut Records. Intensywna działalność koncertowa tego roku to udział kolejno w Europride w Paryżu, CSD w Kolonii, Summer Rites w Londynie, Mardi Gras w Manchesterze, koncercie dobroczynnym na rzecz ośrodka dla nosicieli HIV i chorych na AIDS w Hanowerze, obchodach 10-lecia brytyjskiego pisma "The Pink Paper" oraz w koncercie w Royal Albert Hall z okazji rocznicy Stonewall riots.

Rok 1998 to kilkutygodniowy pobyt i koncerty w Australii, m.in. w Sydney na "Mardi Gras" i w Melbourne oraz współpraca z Sally Herbert przy nagraniu płyty duetu Banderas. Tego samego roku Somerville rozpoczął nagrania do swojej czwartej płyty pt. Manage The Damage wyprodukowanej wspólnie z Ashem Howesem. Płyta wyszła w maju 1999 roku, w którym to odbył się również szereg koncertów takich jak "Scotland Rocks For Kosovo" oraz tourne po Niemczech, Francji, Włoszech, Grecji, Danii i Szwecji (w tym CSD w Berlinie, Europride w Sztokholmie i Mermaid Pride w Kopenhadze). W listopadzie 1999 Jimmy Somerville wystąpił w Royal Albert Hall w Londynie na "Equality Show" dla uczczenia 30. rocznicy wydarzeń w Stonewall Inn (razem z George'em Michaelem, Boyem George'em i Eltonem Johnem). Tego samego roku nagrał cover francuskiej piosenki Francoise Hardy Comment Te Dire Adieu.

W roku 2000 trasa koncertowa przebiegała przez Austrię, Szwajcarię i wschodnie Niemcy (Drezno, Miśnia, Wiedeń, Oldenburg). Promując album Manage The Damage koncertował krótko w USA i Kanadzie, nawiązując przy okazji współpracę z Fundacją im. Matthew Sheparda w Nowym Jorku. W sierpniu 2000 roku wydał na singlu nową wersję przeboju Why?. W 2001 Somerville wystąpił przed kilkunastotysięcznym tłumem podczas CSD w Berlinie, obchodząc też swoje czterdzieste urodziny w klubie "Matrix". W roku 2002 pracował nad nagraniami w studiach niemieckich i włoskich oraz koncertował w Moskwie i Petersburgu. Przed 35-tysięczną publicznością wystąpił podczas targów Expo w Hanowerze. Tego samego roku dał koncert w Australii: na "Gay Pride" w Perth oraz na ceremonii otwarcia "Gay Games" w Sydney.

Od roku 2003 ulubionym miejscem działalności muzycznej Somerville'a stają się Niemcy. To tutaj pracuje nad nową płytą wraz z Paulem Makiem, Sebastianem i Marcelem Kriegami, Tillmannem Uhrmacherem, Felixem Gauderem oraz Rosenstolz. Sukcesem był koncert przed Bramą Brandenburską podczas CSD, który przyciągną pół miliona widzów. W Niemczech również miały miejsce premiery kolejnych singli Somerville'a. Podczas "Mardi Gras" w 2003 w Londynie po prawie 20 latach Somerville zaśpiewał w duecie z Markiem Almondem ich wspólny przebój I Feel Love. W 2004 roku wyszła kolejna płyta, zatytułowana Home Again.

Obecnie po stare przeboje Bronski Beat i Somerville'a sięgają od czasu do czasu twórcy house i techno-mixów (m.in. Why? remiksowany przez Guya Garretta i Supermode, w Polsce grupa MilkshopSmaltown Boy na płycie Marzyciele). Jimmy Somerville pozostaje wciąż najbardziej znaną postacią gejowskiej kontrkultury.

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Z grupą Bronski Beat[edytuj | edytuj kod]

  • Smalltown boy, London Records 1984, singel
  • Why?, London Records 1984, singel
  • It Ain't Necessarily so, London Records 1984, singel
  • Run For Love, London Records/Metronome 1985, singel

Z grupą The Communards[edytuj | edytuj kod]

  • You Are My World, London Records 1985, singel
  • Disenchanted, London Records 1986, singel
  • Don't Leave Me This Way, London Records 1986, singel
  • So Cold the Night, London Records 1986, singel
  • You Are My World '87, London Records 1987, singel
  • Tomorrow, London Records 1987, singel
  • Never Can Say Goodbye, London Records 1987, singel
  • For a Friend, London Records 1987, singel
  • There's More to Love, London Records 1987, singel
  • Red, London Records 1987, LP/CD
  • Storm Paris, London Records 1988, LP/CD
  • Heaven, London Records 1993, LP/CD, kompilacja

Solowo[edytuj | edytuj kod]

  • Comment Te Dire Adieu, FFRR London Records 1989, singel
  • You Make Me Feel (Mighty Real), FFRR London Records 1989, singel
  • Read My Lips (Enough Is Enough), FFRR London Records 1989, singel
  • Run From Love, FFRR London Records 1991, singel
  • To Love Somebody, FFRR London Records 1991, singel
  • Smalltown Boy '91, FFRR London Records 1991, singel
  • By Your Side, FFRR London Records 1995, singel
  • Hurt So Good, FFRR London Records 1995, podwójny singel
  • Heartbeat, FFRR London Records 1995, podwójny singel
  • Safe In These Arms, FFRR London Records 1997, singel
  • Master Series, FFRR London Records 1996, singel
  • Dark Sky, GUT Records 1999, singel
  • Something To Live For, GUT Records 1999, singel
  • Lay Down, GUT Records 1999, podwójny
  • Why? 2000, Almighty 2000, singel
  • Can't Take My Eyes Off Of You, Almighty/Atoll Musi 2001, singel
  • It's So Good, BMG International 2004, podwójny singel
  • Come On (z Rosenstolz), Hablando/BMG International 2004, singel
  • Ain't No Mountain High Enough, Hablando/BMG International 2005, singel

Współpraca[edytuj | edytuj kod]

  • Z duetem Banderas album Ripe (wokal i chórki), Polygram 1991, CD

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Jako reżyser[edytuj | edytuj kod]

Jako kompozytor i wykonawca muzyki filmowej[edytuj | edytuj kod]

Jako aktor[edytuj | edytuj kod]

Filmowe wydawnictwa muzyczne[edytuj | edytuj kod]

Występy w Polsce[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]