Jinja

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy miejsca kultu shintō. Zobacz też: Jinja – miasto w Ugandzie.
Główny pawilon (honden) Yasukuni-jinja
Wnętrze Itsukushima-jinja

Jinja (jap. 神社 jinja, kamiyashiro?, chram shintoistyczny) – miejsce kultu w japońskiej religii shintō. Odróżnia się także inne typy i rodzaje tych budowli o nazwach: jingū, miya, taisha.

Sferę sacrum od profanum rozdziela zwykle brama torii. Niektóre chramy są duże, lecz spotyka się też jedynie wydzielone place, drzewa lub małe ołtarze. Tradycyjnie chramy shintō buduje się z drewna, bez użycia gwoździ. Niektóre przebudowywane są co jakiś czas (przeważnie co 20 lat) na podstawie pierwotnego projektu. W Japonii jest około 80 tys. chramów.

Jinja zazwyczaj składa się z tzw. honden, głównego pawilonu, w którym przechowywane są święte przedmioty i haiden - budynku poświęconego modłom i obrzędom kultowym oraz pawilonów dodatkowych o różnym przeznaczeniu, np.:

  • heiden - pawilon składania ofiar;
  • norito-den - pawilon ceremonii religijnych;
  • kagura-den - pawilon ze sceną służącą ceremonialnym tańcom i muzyce kagura. Taniec ten w dawnych wiekach odbywał się na otwartej przestrzeni przed chramem. Miało to odniesienie do tańca wykonanego przez bogów przed jaskinią, w której ukryła się bogini Amaterasu, w celu celu wywabienia jej stamtąd.

Honden i inne pawilony były i są budowane w jednym z kilku tradycyjnych stylów architektonicznych:

Do najstarszych i najważniejszych chramów shintoistycznych należą m.in.:

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Basic Terms of Shinto, Kokugakuin University, Institute for Japanese Culture and Classics, Tokyo 1985

Przypisy