Jisaburō Ozawa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jisaburō Ozawa

Jisaburō Ozawa (jap. 小沢治三郎 Ozawa Jisaburō?, ur. 2 października 1886, zm. 9 listopada 1966) – japoński wiceadmirał.

Ukończył akademię morską w 1909 r. Ozawa jest uważany za jednego z najwybitniejszych japońskich strategów[przez kogo?]. Wykładał w Wyższej Szkole Marynarki oraz Wyższej Szkole Wojennej. Dowodził pancernikami i krążownikami.

18 lutego 1937 r. został szefem sztabu Połączonej Floty i równocześnie 1. Floty. 15 listopada 1940 r. awansował na wiceadmirała. Od grudnia 1941 r. do wiosny 1942 r. dowodził siłami nawodnymi, wspierającymi inwazję na Malaje i Holenderskie Indie Wschodnie. W listopadzie 1942 r. objął dowództwo 3. Floty po admirale Chūichi Nagumo w niekorzystnej już dla Japończyków sytuacji po klęsce pod Midway.

Na początku 1943 r. dowodził nieudaną próbą zniszczenia amerykańskiego lotnictwa w rejonie Nowej Gwinei i Wysp Salomona.

W czerwcu 1944 r. dowodził japońską flotą w bitwie na Morzu Filipińskim. Poniósł klęskę, lecz według oceny amerykańskiej zrobił wszystko co mógł. Po tej porażce podał się do dymisji, której nie przyjęto i powierzono mu dowództwo eskadry 4 lotniskowców i 2 pancerników podczas II bitwy na Morzu Filipińskim w październiku 1944 r.

29 maja 1945 r. zastąpił admirała Soemu Toyoda na stanowisku naczelnego dowódcy floty japońskiej. Funkcję tę pełnił do końca wojny.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]