Jizre’el

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy kibucu w Izraelu. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.
Jizre’el
יזרעאל
Widok na kibuc Jizre’el
Widok na kibuc Jizre’el
Państwo  Izrael
Dystrykt Dystrykt Północny
Poddystrykt Poddystrykt Jezreel
Samorząd Regionu Samorząd Regionu Gilboa
Wysokość 91 m n.p.m.
Populacja (2010)
• liczba ludności

536
Kod pocztowy 19350
Położenie na mapie Izraela
Mapa lokalizacyjna Izraela
Jizre’el
Jizre’el
Ziemia 32°33′42″N 35°19′20″E/32,561667 35,322222Na mapach: 32°33′42″N 35°19′20″E/32,561667 35,322222
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa
Portal Portal Izrael

Jizre’el (hebr. יזרעאל; ang. Yizre'el) - kibuc położony w Samorządzie Regionu Gilboa, w Dystrykcie Północnym, w Izraelu. Członek Ruchu Kibuców (Ha-Tenoa'a ha-Kibbucit).

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Kibuc jest położony na wysokości 91 metrów n.p.m. na południowo zachodniej krawędzi intensywnie użytkowanej rolniczo Doliny Jezreel, u wlotu do Doliny Charod w Dolnej Galilei. Wioska znajduje się na wzniesieniu, które w kierunku południowo wschodnim przechodzi w masyw górski Gilboa. Najbliższymi wzniesieniami są Giwat Jezreel (103 m n.p.m.) i Tel Jezreel (100 m n.p.m.). Na północ od kibucu płynie strumień Jezreel, a na wschodzie jest strumień Nawot, który wpada dalej do strumienia Charod. Teren po stronie zachodniej i południowej jest płaski. Przepływa tędy strumień Kiszon. W odległości 4 km na południe przebiega mur bezpieczeństwa oddzielający terytorium Izraela od Autonomii Palestyńskiej[1]. W jego otoczeniu znajduje się miasto Afula, kibuc Merchavja, moszawy Merchavja, Kfar Jehezkel, Prazon i Avital, wioski komunalne Gidona, Merkaz Jael i Gan Ner, oraz arabskie wioski Sulam i Sandala.

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

Jizre’el jest położony w Samorządzie Regionu Gilboa, w Poddystrykcie Jezreel, w Dystrykcie Północnym Izraela.

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Większość mieszkańców kibucu jest Żydami[2][3]:

Historia[edytuj | edytuj kod]

Kibuc Jizre’el w 1949 roku

Pierwotnie w okolicy tej znajdowało się starożytne miasto Jizreel. Po podboju muzułmańskim w VII wieku nazwę miejscowości zmieniono na Zir'in. Krzyżowcy nazywali ją Le Petit Gerin. W 1517 roku Zir'in zostało włączone do Imperium osmańskiego. W okresie panowania Brytyjczyków Zir'in była niewielką wioską. Przyjęta 29 listopada 1947 roku Rezolucja Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 181 przyznała te tereny państwu żydowskiemu. Wieś Zir'in znalazła się pośrodku terytoriów żydowskich. Była to szczególnie ważna strategicznie pozycja, która umożliwiała atakowanie głównych szlaków komunikacyjnych przechodzących przez Dolinę Jezreel. Z tego powodu, od samego początku wojny domowej w Mandacie Palestyny w wiosce stacjonowały siły Arabskiej Armii Wyzwoleńczej. Zmusiło to żydowską organizację paramilitarną Hagana do wzmocnienia swojej obecności w tym rejonie i chronienia konwojów jadących z zaopatrzeniem do żydowskich osiedli. Siły Palmach przeprowadziły w dniu 20 kwietnia 1948 roku nieudaną próbę zajęcia wioski. Po tym ataku z Zir'in uciekły wszystkie kobiety i dzieci. Podczas I wojny izraelsko-arabskiej, w dniu 28 maja 1948 roku izraelska armia rozpoczęła operację "Erez", w trakcie której zajęto wioskę Zir'in. Większość jej domów wysadzono w powietrze[4]. Dużo wcześniej tutejsze grunty wykupiły od arabskich mieszkańców żydowskie organizacje syjonistyczne. Współczesny kibuc został założony w dniu 20 sierpnia 1948 roku na miejscu zniszczonej wioski arabskiej. Jej założycielami byli członkowie kompanii szturmowych Palmach. Pierwsi mieszkańcy żyli w prymitywnych warunkach w szałasach. Pracę rolniczą łączyli z pełnieniem zadań obronnych, wykonując zadania patrolowe i budując umocnienia na wypadek ataku irackiego korpusu ekspedycyjnego stacjonującego w pobliżu. W 1950 roku kibuc został przeniesiony kilkaset metrów na zachód, jednak warunki nadal pozostawały bardzo trudne. Powodowało to odpływ młodzieży. W 1956 roku osiedlili się tutaj imigranci z Republiki Południowej Afryki, Australii i Nowej Zelandii[5][6].

Kultura i sport[edytuj | edytuj kod]

W kibucu znajduje się ośrodek kultury z biblioteką, basen kąpielowy, sala sportowa z siłownią, korty tenisowe oraz boisko. Od 1970 roku w kibucu trenuje się rugby. Stało się to za sprawą imigrantów z Republiki Południowej Afryki, którzy po osiedleniu się w Jizre’el założyli drużynę rugby[7][8].

Edukacja[edytuj | edytuj kod]

Kibuc utrzymuje przedszkole. Starsze dzieci są dowożone do szkoły podstawowej i średniej w kibucu Ein Harod Meuhad[9].

Religia[edytuj | edytuj kod]

Kibuc posiada własną synagogę.

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

Największą tutejszą atrakcją turystyczną jest położony na wschód od kibucu sztuczny stok narciarski na wzgórzu Tel Jezreel[10].

Gospodarka[edytuj | edytuj kod]

Gospodarka kibucu opiera się na intensywnym rolnictwie i sadownictwie. Uprawy polne obejmują bawełnę, pomidory, pszenicę, słonecznik, koniczynę, ciecierzycę i inne. Od 2006 roku rozpoczęto wprowadzanie upraw szklarniowych. Ważną część lokalnej gospodarki stanowi sad migdałowców, który pod koniec 2006 roku zajmował powierzchnię 950 akrów. W kibucu jest ferma drobiu i hodowla bydła - 300 krów mlecznych wytwarza około 3,5 mln litrów mleka rocznie[11]. W tutejszych stawach hodowlanych hoduje się ryby ozdobne i jadalne. Założona w 1983 roku firma Maytronics była pionierem w technologiach automatyki i robotyki czyszczenia prywatnych i komercyjnych basenów. Firma jest uznanym liderem na rynku, sprzedając swoje produkty na całym świecie[12]. Forma Jizrael Tamuz jest wiodącym producentem technologii przemysłu energii odnawialnych. Swoje produkty sprzedaje w kraju i na Dalekim Wschodzie[13].

Infrastruktura[edytuj | edytuj kod]

W kibucu jest przychodnia zdrowia, sklep wielobranżowy i warsztat mechaniczny.

Transport[edytuj | edytuj kod]

Z kibucu wyjeżdża się na południe na drogę nr 675, którą jadąc na zachód dojeżdża się do skrzyżowania z drogą nr 60 i dalej do moszawu Avital i wioski Merkaz Jael, lub jadąc na wschód dojeżdża się do skrzyżowania z drogą nr 667 (prowadzi w góry Gilboa do kibucu Maale Gilboa) i dalej do skrzyżowania z drogą nr 71 (prowadzi na wschód do Doliny Charod i moszawu Kfar Jehezkel). Wzdłuż zachodniej granicy kibucu przebiega droga nr 60, którą jadąc na północny zachód dojeżdża się do miasta Afula, lub jadąc na południe dojeżdża się do moszawu Prazon i dalej do wioski Gan Ner.

Przypisy

  1. The Separation Barrier Map (ang.). W: B´Tselem [on-line]. 2008. [dostęp 2012-05-24].
  2. Dane statystyczne z lat 1948-1995 (hebr.). W: Israel Central Bureau of Statistics [on-line]. [dostęp 2012-05-24].
  3. Dane statystyczne z lat 2001-2009 (hebr.). W: Israel Central Bureau of Statistics [on-line]. [dostęp 2012-05-24].
  4. Welcome To Zir'in (ang.). W: Palestine Remembered [on-line]. [dostęp 2012-05-24].
  5. Jezreel (hebr.). W: Bet Alon [on-line]. [dostęp 2012-05-24].
  6. Jizreel (hebr.). W: Galil Net [on-line]. [dostęp 2012-05-24].
  7. Richard Bath: The Complete Book of Rugby. Seven Oaks Ltd., 1997, s. 68. ISBN 1-86200-013-1.
  8. Yizreel Rugby (hebr.). W: Yizreel Rugby [on-line]. [dostęp 2012-05-24].
  9. Jizreel (hebr.). W: Rom Galil [on-line]. [dostęp 2012-05-24].
  10. Ski Gilboa (hebr.). W: Ski Gilboa [on-line]. [dostęp 2012-05-24].
  11. Obora (hebr.). W: Kibbutz Yizrael [on-line]. [dostęp 2012-05-24].
  12. Maytronics (ang.). W: Maytronics Ltd. [on-line]. [dostęp 2012-05-24].
  13. Yizrael Tamuz (ang.). W: Yizrael Tamuz [on-line]. [dostęp 2012-05-24].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]