João Guimarães Rosa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
João Guimarães Rosa
João Guimarães Rosa
Imiona i nazwisko João Guimarães Rosa
Data i miejsce urodzenia 27 czerwca 1908
Cordisburgo
Data i miejsce śmierci 19 listopada 1967
Rio de Janeiro
Narodowość brazylijska
Język portugalski
Gatunki powieść, opowiadanie
Ważne dzieła Wielkie pustkowie, Primeiras Estórias
Odznaczenia
Krzyż Wielki Narodowego Orderu Zasługi dla Kultury (Brazylia)

João Guimarães Rosa (ur. 27 czerwca 1908 w Cordisburgo, zm. 19 listopada 1967 w Rio de Janeiro)[1]brazylijski prozaik, często uważany za najwybitniejszego dwudziestowiecznego brazylijskiego pisarza.

Guimarães Rosa z wykształcenia był lekarzem, przez wiele lat pracował jako zawodowy dyplomata[1]. Wykazywał wyjątkowy talent do języków, mówił lub czytał w kilkunastu. Literacką sławę zyskał dzięki opublikowaniu w 1956 opowiadań z cyklu Corpo de Baile i powieści Wielkie pustkowie (Grande Sertão: Veredas), rozgrywającej się wśród brazylijskich bandytów (jagunço) na tle sertão – rozległego, nieurodzajnego lub pokrytego dżunglą płaskowyżu.

W swej twórczości mieszał wątki realistyczne z ludową tradycją i metafizycznymi rozważaniami.

W 2008 został pośmiertnie odznaczony Krzyżem Wielkim brazylijskiego Orderu Zasługi dla Kultury[2].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Academia Brasileira de Letras • João Guimarães Rosa (port.) [dostep 2014-02-13]
  2. Ministério da Cultura: Ordem do Mérito Cultural 2008 (port.). www2.cultura.gov.br. [dostęp 2014-02-13].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]