João Pinto

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
João Pinto
Joao Pinto 2012.JPG
Imię i nazwisko João Manuel Vieira Pinto
Data i miejsce
urodzenia
19 sierpnia 1971
Porto, Portugalia
Pozycja napastnik
Wzrost 170 cm
Masa ciała 64 kg
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1988–1990
1990–1991
1991–1992
1992–2000
2000–2004
2004–2006
2006–2008
Boavista FC
Atlético Madryt B
Boavista FC
SL Benfica
Sporting CP
Boavista FC
SC Braga
19 (2)

43 (8)
302 (90)
142 (32)
62 (13)
33 (3)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1991–2002  Portugalia 81 (23)

João Manuel Vieira Pinto (wym. [ʒuˈɐ̃w ˈpĩntu]; ur. 19 sierpnia 1971 w Porto) – były portugalski piłkarz występujący na pozycji napastnika.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

João Pinto zawodową karierę rozpoczynał w 1988 roku w klubie ze swojego rodzinnego miasta – Boavista FC. Pełnił tam rolę rezerwowego, jednak mimo wszystko wzbudził zainteresowanie występującego wówczas w rozgrywkach Primera División Atlético Madryt, do którego przeszedł w 1990 roku. Pinto nie dostał jednak szansy debiutu w pierwszej drużynie popularnych "Los Rojiblancos" i przez cały okres pobytu w Madrycie grał w drugim zespole Atlético. W 1991 roku Portugalczyk powrócił do Porto i ponownie reprezentował barwy Boavisty, z którą wywalczył krajowy puchar.

Dzięki dobrej formie prezentowanej w rozgrywkach pierwszej ligi Pinto dostał szansę przejścia do jednego z krajowych gigantów – SL Benfiki. W debiutanckim sezonie w nowym klubie Pinto nie był w stanie pomóc Benfice w walce o mistrzostwo kraju. W kolejnych rozgrywkach szło już mu jednak znacznie lepiej. Zagrał między innymi w pamiętnym meczu derbowym ze Sportingiem CP, który zakończył się zwycięstwem "Orłów" 6:3. Portugalczyk zanotował w tym spotkaniu pierwszego w swojej karierze hat-tricka. Tym meczem Benfica przypieczętowała zdobycie 30. mistrzostwa Portugalii w swojej historii. Następnie portugalski napastnik przejął opaskę kapitańską Benfiki po tym, jak piłkarską karierę zakończył António Veloso. Pinto obok Luísa Figo i Manuela Rui Costy uważany był za jeden z największych talentów w portugalskiej piłce. Trzy razy z rzędu został wybierany najlepszym portugalskim piłkarzem – w 1992, 1993 i 1994 roku.

Następnie wychowanek Boavisty zdecydował się zmienić klub. W Benfice rozegrał łącznie 302 ligowe pojedynki, w których zdobył 90 goli. W 2000 roku podpisał kontrakt z odwiecznym rywalem Benfiki – Sportingiem CP, gdzie przez pewien okres tworzył znakomity duet napastników wspólnie z Mário Jardelem. Razem z "Lwami" Pinto sięgnął po mistrzostwo, puchar oraz superpuchar Portugalii. Dla Sportingu zaliczył 142 występy, w których zanotował 32 bramki. W 2004 roku Pinto po raz kolejny w karierze trafił do Boavisty, dla której tym razem grał przez kolejne trzy sezony. W czasie swojego najdłuższego pobytu w ekipie "Panter" portugalski napastnik zanotował 62 spotkania i trzynaście trafień.

W 2006 roku Portugalczyk podpisał kontrakt z SC Braga. W drużynie "Os Arsenalistas" rzadko kiedy pojawiał się jednak na boisku od pierwszych minut. Trener Bragi – Jorge Costa wolał bowiem stawiać na młodszego od Pinto o 10 lat Austriaka Rolanda Linza. 22 lutego 2008 roku portugalski napastnik zażądał od swojego klubu rozwiązania umowy[1], a następnie postanowił zakończyć karierę.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

Pinto początkowo występował w młodzieżowej reprezentacji Portugalii do lat 20, z którą w 1989 i 1991 roku zdobył mistrzostwo świata juniorów. W seniorskiej kadrze zadebiutował w 1991 roku. W 1996 roku wystąpił na mistrzostwach Europy, na których Portugalczycy dotarli do ćwierćfinału. João zagrał na tej imprezie we wszystkich czterech meczach. Zdobył w nich jednego gola w spotkaniu grupowym przeciwko Chorwacji. W 2000 roku Pinto także dostał powołanie na mistrzostwa Europy. Tym razem Portugalia odpadła dopiero w półfinale. Wychowanek Boavisty zagrał w każdym z pięciu spotkań i zanotował jedno trafienie w wygranym 3:2 pojedynku z Anglikami. Pinto w swojej karierze wystąpił również na Mistrzostwach Świata 2002, na których podopieczni António Oliveiry nie zdołali nawet wyjść z grupy. Pinto na mundialu nie zanotował ani jednej bramki, wystąpił za to w wygranym 4:0 meczu z Polską. Po mistrzostwach Portugalczyk postanowił zakończyć reprezentacyjną karierę. Przez dwanaście lat występów w drużynie narodowej João rozegrał 81 spotkań, w których 23 razy udało mu się wpisać na listę strzelców.

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Joao Pinto odchodzi ze SC Braga (pol.). [dostęp 13.12.2009].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]