Jożef Sabo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Jożef Sabo
Imię i nazwisko Jożef Jożefowicz Sabo
Data i miejsce
urodzenia
29 lutego 1940
Użhorod, Ruś Podkarpacka
Pseudonim Hucuł
Pozycja pomocnik/obrońca
Wzrost 175 cm
Masa ciała 73 kg
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1957
1958–1959
1959–1969
1970
1971–1972
Chimik Kałusz
Spartak Użhorod
Dynamo Kijów
Zoria Ługańsk
Dinamo Moskwa
? (?)
30 (10)
245 (42)
27 (6)
44 (3)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1965–1972
1967,1972
 ZSRR
 ZSRR olimpijska
40 (8)
7 (1)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1977
1978
1978–1979
1993–1997
1994
1996–1999
2004–2005
2007
Zoria Ługańsk
SKA Kijów
Dnipro Dniepropietrowsk
Dynamo Kijów
 Ukraina
 Ukraina
Dynamo Kijów
Dynamo Kijów

Jożef Jożefowicz Sabo, ukr. Йожеф Йожефович Сабо, ros. Йожеф Йожефович Сабо, Jożef Jożefowicz Sabo, węg. József Szabó (ur. 29 lutego 1940 w Użhorodzie) – ukraiński piłkarz pochodzenia węgierskiego, grający na pozycji pomocnika lub środkowego obrońcy, reprezentant ZSRR, trener piłkarski.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy trener Zołtan Djorfi. Karierę piłkarza rozpoczynał w prowincjonalnym amatorskim klubie Chimik Kałusz. Kolejne dwa lata spędził w drużynie Spartaka Użhorod, kiedy to w 1959 stał się zawodnikiem słynnego Dynama Kijów. Z klubem tym zdobywał najwięcej sukcesów. Po dziesięciu latach gry w Kijowie przeniósł się do Zori Ługańsk. W 1971 wyjechał do Moskwy, aby reprezentować barwy tamtejszego Dynama. Z klubem z Moskwy nie odniósł żadnych sukcesów na niwie krajowej, jednak w 1972 Dynamo grało w finale Pucharu Zdobywców Pucharów (przegranym 2:3 z Glasgow Rangers), a Sabo był kapitanem moskiewskiej ekipy. W tym klubie zakończył piłkarską karierę[1].

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

3 października 1965 zadebiutował w reprezentacji Związku Radzieckiego w spotkaniu towarzyskim z Grecją wygranym 4:1. W sbornej Sabo zagrał 40 razy, strzelił 5 goli. Zdobył trzecie miejsce na Mistrzostwach świata w 1966 r. oraz był w składzie ZSRR na Mistrzostwach w 1962 r.. Ponadto występował w olimpijskiej reprezentacji Związku Radzieckiego, w składzie której zdobył brązowy medal na Olimpiadzie w Monachium 1972.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Pod koniec lat 70. Sabo prowadził Zorię Ługańsk, SKA Kijów oraz Dnipro Dniepropietrowsk, jednak z żadnym z tych klubów nie osiągnął nic szczególnego. Niedługo po uzyskaniu przez Ukrainę niepodległości i utworzeniu Wyszczej Lihi objął funkcję trenera Dynama Kijów, z trzykrotnie zdobywał mistrzostwo Ukrainy i dwa razy puchar Ukrainy. Prowadził również przez 3 eliminacje reprezentację Ukrainy. Od 2000 pełnił także funkcję wiceprezydenta Dynama Kijów. W 2009 wykonywał funkcję zastępcy kierownika Komitetu narodowych reprezentacji Ukrainy[2].

Sukcesy i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy klubowe[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy reprezentacyjne[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy trenerskie[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy indywidualne[edytuj | edytuj kod]

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]