Joachim Badeni

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Joachim Badeni
Kazimierz Stanisław Badeni
Joachim Badeni
Kraj działania  Polska
Data i miejsce urodzenia 14 października 1912
Bruksela
Data i miejsce śmierci 11 marca 2010
Kraków
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Inkardynacja dominikanie
Prezbiterat 1950
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikicytaty Joachim Badeni w Wikicytatach
Autograf o. Joachima Badeniego w książce pt. Boskie oko czyli po co człowiekowi religia (Wydawnictwo Literackie 2003)

Joachim Badeni, właśc. Kazimierz Stanisław Badeni herbu Bończa (ur. 14 października 1912 w Brukseli, zm. 11 marca 2010 w Krakowie) – polski prezbiter rzymskokatolicki, dominikanin, mistyk, duszpasterz akademicki, rekolekcjonista, hrabia, autor książek.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Rodowód i lata młodzieńcze[edytuj | edytuj kod]

Syn dyplomaty, radcy poselstwa austriackiego w Belgii hrabiego Ludwika Badeniego (1873-1916) i Szwedki Alicji z domu Ancarcrona (1889-1985). Potomek rodu Badenich, których wpływy polityczne i potęga finansowa sprawiły, że Galicję i Lodomerię nazywano niegdyś Republiką Badeńską. Imię otrzymał po dziadku Kazimierzu Badenim (1846-1909), namiestniku Galicji i premierze Austro-Węgier z nadania cesarza Franciszka Józefa (w latach 1895-1897). W 1914 rodzina Badenich przeniosła się do Szwajcarii, a następnie do Wiednia, gdzie dwa lata później zmarł jego ojciec. Od 1916 zamieszkał razem z matką w Busku na dzisiejszej Ukrainie. Po ponownym zamążpójściu jego matki za arcyksięcia Karola Olbrachta Habsburga z Żywca urodziło się jego przyrodnie rodzeństwo: brat Karol Stefan (ur. 1921), siostry: Maria Krystyna (ur. 1923) i Renata Maria (ur. 1931) oraz zmarły w wieku dziecięcym Olbracht Maksymilian.

Studia i okres II wojny światowej[edytuj | edytuj kod]

W roku 1930 zdał egzamin dojrzałości w Gimnazjum Państwowym im. M. Kopernika w Żywcu. Ukończył Wydział Prawa na Uniwersytecie Jagiellońskim (1937)[1].

Po wybuchu II wojny światowej przebywał w Rumunii, następnie przez Jugosławię i Grecję dostał się do Marsylii, a następnie do Coёtquidan w Bretanii, gdzie wstąpił do 3. Kompanii Strzeleckiej formującego się we Francji wojska polskiego. Następnie w szeregach Strzelców Podhalańskich. Walczył pod Narwikiem, we Francji i Maroku. Był sekretarzem misji polskiej w Gibraltarze. Od początku 1943 przeniesiony do sztabu gen. Władysława Sikorskiego w Anglii. Następnie w brygadzie spadochronowej.

W tym czasie poznał Józefa Marię (o. Innocentego) Bocheńskiego, który pogłębił w nim, istniejące już wcześniej, powołanie kapłańskie. W lipcu 1943 wstąpił do seminarium duchownego w Anglii, w lipcu 1944 – do nowicjatu dominikanów w Howkesyard. 16 sierpnia 1945 w dniu imienin Joachima (stąd przyjęte przez niego imię zakonne) złożył pierwszą profesję.

Kapłaństwo[edytuj | edytuj kod]

Od 1947 mieszkał w Polsce, gdzie odbył studia teologiczne. W 1950 przyjął święcenia kapłańskie z rąk biskupa Stanisława Rosponda. Był m.in. duszpasterzem akademickim w Poznaniu (1957-1975), Wrocławiu (1975-1976) i Krakowie (1977-1988).

Dorobek[edytuj | edytuj kod]

Był m.in. współtwórcą krakowskiego duszpasterstwa akademickiego „Beczka”, duchowym opiekunem rodzącego się w Polsce Ruchu Odnowy w Duchu Świętym.

Wśród jego zainteresowań duchowych były m.in. buddyzm zen, psychologia głębi Junga, nauka Mistrza Eckharta i twórczość Tolkiena. W artykułach wspomnieniowych uznawany za mistyka, choć sam mówił o sobie, że jest prorokiem[2]. Wspominane są też przykłady uzdrowień za jego pośrednictwem, choć sam Badeni nigdy nie mówił o tym publicznie[2].

Po 90. roku życia zaczęły się ukazywać jego książki wspomnieniowe, dotyczące zarówno spraw teologicznych, jak i egzystencjalnych (rozmowy spisywane przez dziennikarzy mediów katolickich, m.in. Artura Sporniaka, Jana Strzałkę, czy Alinę Petrową). Jego książka Sekrety mnichów czyli sprawdzone przepisy na szczęśliwe życie, napisana wspólnie z o. Leonem Knabitem, wyróżniona została Nagrodą Krakowska Książka Miesiąca w styczniu 2008. Żadnej książki nie napisał własnoręcznie, wszystkie dyktował, lub są one efektem wywiadów[2].

Zmarł 11 marca 2010 o godz. 1.16 w nocy w krakowskim klasztorze oo. Dominikanów przy ul. Stolarskiej. Pochowany został 15 marca 2010 r. na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie. Za zasługi dla niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej, „za osiągnięcia w pracy naukowej oraz działalność duszpasterską w środowisku akademickim” został pośmiertnie odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski[3].

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

  • Boskie oko, czyli po co człowiekowi religia. Z o. Joachimem Badenim i o. Janem Andrzejem Kłoczowskim rozmawiają Artur Sporniak i Jan Strzałka, Kraków: Wydawnictwo Literackie, 2003, ISBN 83-08-03522-1.
  • Autobiografia. Z ojcem Joachimem Badenim rozmawiają Artur Sporniak i Jan Strzałka, Kraków: Wydawnictwo Literackie, 2004, ISBN 83-08-03656-2.
  • Fotel z widokiem na pole, Poznań: W drodze, 2004, ISBN 83-7033-515-2.
  • Kobieta boska tajemnica (rozmowy z Judytą Syrek), Kraków: Dom Wydawniczy Rafael, 2006, ISBN 83-60293-44-9.
  • Kobieta i mężczyzna – Boska miłość (rozmowy z Sylwestrem Szeferem), Kraków: Wydawnictwo AA, 2007, ISBN 978-83-61060-05-5.
  • Śmierć? Każdemu polecam (rozmowy z Aliną Petrową-Wasilewicz), Kraków: Dom Wydawniczy Rafael, 2007, ISBN 978-83-7569-012-5.
  • Sekrety mnichów czyli sprawdzone przepisy na szczęśliwe życie (współautor: Leon Knabit), Kraków: Dom Wydawniczy Rafael, 2007, ISBN 978-83-7569-005-7.
  • O kapłaństwie, celibacie i małżeństwie z rozsądku (rozmowy z Aliną Petrową-Wasilewicz), Kraków: Wydawnictwo M, 2009, ISBN 978-83-7595-067-0.
  • ... żywot wieczny. Amen. O tym, co czeka nas po śmierci, Kraków: Dom Wydawniczy Rafael, 2009, ISBN 978-83-7569-100-9.
  • Prosta modlitwa (współautorka: Alina Petrowa-Wasilewicz), Kraków: Wydawnictwo M, 2010, ISBN 83-60293-44-9.
  • Uwierzcie w koniec świata! Współczesne proroctwo o powtórnym przyjściu Chrystusa (rozmowy z Judytą Syrek), Kraków: ZNAK, 2010, ISBN 978-83-240-1407-1.

Przypisy

  1. Autobiografia: Z ojcem Joachimem Badenim rozmawiają Artur Sporniak i Jan Strzałka. Kraków: Wydawnictwo Literackie, 2009. ISBN 83-08-03656-2.
  2. 2,0 2,1 2,2 Artur Sporniak, Jan Strzałka: Mieliśmy mistyka. Tygodnik Powszechny, 2010-03-16. [dostęp 2012-06-12].
  3. prezydent.pl. [dostęp 2010-03-15].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Adam Tracz, Krzysztof Błecha, Księżna. Wspomnienia o polskich Habsburgach, Bonimed 2009, ISBN 978-83-930106-0-8.
  • Adam Tracz, Krzysztof Błecha, „Ostatni król Polski” Karol Stefan Habsburg, Bonimed 2012, ISBN 978-83-930106-1-5

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]