Joachim Johansson

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Joachim Johansson
Joachim Johansson
Joachim Johansson
Państwo  Szwecja
Miejsce zamieszkania Falun
Data i miejsce urodzenia 1 lipca 1982
Lund
Wzrost 198 cm
Masa ciała 90 kg
Gra praworęczna, jednoręczny backhand
Status profesjonalny 2000
Zakończenie kariery 18 marca 2011
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 3
Najwyżej w rankingu 9 (14 lutego 2005)
Australian Open 4R (2005)
Roland Garros 1R (2004)
Wimbledon 4R (2004)
US Open SF (2004)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 1
Najwyżej w rankingu 108 (12 września 2005)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Joachim Johansson (ur. 1 lipca 1982 w Lund) – szwedzki tenisista, zwycięzca turniejów rangi ATP World Tour w singlu i deblu, reprezentant w Pucharze Davisa.

Praworęczny, z oburęcznym bekhendem, jako swoje najlepsze uderzenie wymieniał serwis. Debiutował w gronie zawodowców w 2000 roku. Przez pierwsze lata kariery startował w turniejach z serii ITF Futures odnosząc sukcesy. W 2003 roku wygrał swój pierwszy tytuł rangi ATP Challenger Tour, w Nottingham.

W lutym 2004 roku Johansson awansował po raz pierwszy do finału zawodów z cyklu ATP World Tour, na kortach twardych w Memphis, eliminując po drodze m.in. znanych amerykańskich zawodników, Jamesa Blake'a i Mardy'ego Fisha, a w finale pokonał wynikiem 7:6(5), 6:3 Niemca Nicolasa Kiefera. We wrześniu 2004 roku Szwed doszedł do półfinału wielkoszlemowego US Open, pokonując wcześniej obrońcę tytułu z 2003 roku Andy'ego Roddicka. Spotkanie o finał imprezy przegrał z Lleytonem Hewittem[1]. Sezon Johansson zakończył na 12. miejscu w zestawieniu ATP.

Rok 2005 zainaugurował od triumfu w Adelajdzie, po zwycięstwie w finale nad Taylorem Dentem. W lutym wygrał turniej w Marsylii, po wyeliminowaniu m.in. Juana Carlosa Ferrero, Feliciano Lópeza oraz w finale Ivana Ljubičicia. W czerwcu doszedł wspólnie z Maratem Safinem do finału gry podwójnej w Halle, gdzie decydujący mecz przegrali z Yves’em Allegro i Rogerem Federerem, a miesiąc później odniósł zwycięstwo deblowe w Båstad, partnerując Jonasowi Björkmanowi. W finale szwedzka para była lepsza od duetu José Acasuso-Sebastián Prieto. W drugiej połowie roku kontuzja prawego ramienia wykluczyła Johanssona ze startów; od tego czasu poddawał się serii zabiegów chirurgicznych, po których na krótko próbował powracać do tenisa, zmuszany jednak stale do poddawania meczów, wycofywania się z turniejów i kolejnych operacji, w lutym 2008 roku ogłosił zakończenie kariery sportowej, jednak do gry postanowił powrócić w październiku na turniej w Sztokholmie.

Od 2003 roku do marca 2011 reprezentował Szwecję w Pucharze Davisa. Rozegrał dla zespołu osiem meczów; w singlu odniósł dwie wygrane i pięć porażek, natomiast w deblu ma na koncie jeden wygrany mecz.

W 2004 roku wystąpił na igrzyskach olimpijskich w Atenach. W grze pojedynczej awansował do II rundy ponosząc porażkę z Ivanem Ljubičiciem. W grze podwójnej odpadł z rywalizacji w I rundzie wyeliminowany przez debel Mario Ančić-Ivan Ljubičić. Johansson tworzył wówczas parę z Jonasem Björkmanem.

W połowie marca 2011 roku Szwed zakończył karierę tenisową, w trakcie której zarobił półtora miliona dolarów[2]. Najwyżej sklasyfikowany w rankingu singlistów był na 9. miejscu w lutym 2005 roku.

Jego ojciec, Leif, w 1974 roku reprezentował Szwecję w Pucharze Davisa. Johansson nie jest spokrewniony z mistrzem Australian Open z 2002 roku, Thomasem Johanssonem. Obecnie związany ze szwedzką lekkoatletką, specjalizującą się w biegach przez płotki, Jenny Kallur.

Statystyki turniejowe[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Tennis Masters Cup
ATP Masters Series
Igrzyska olimpijskie
ATP International Series Gold
ATP International Series

Gra pojedyncza[edytuj | edytuj kod]

Zwycięzca (3)[edytuj | edytuj kod]

Nr Rok Turniej Nawierzchnia Przeciwnik w finale Wynik finału
1. 2004 Stany Zjednoczone Memphis Twarda (hala) Niemcy Nicolas Kiefer 7:6(5), 6:3
2. 2005 Australia Adelajda Twarda Stany Zjednoczone Taylor Dent 7:5, 6:3
3. 2005 Francja Marsylia Twarda (hala) Chorwacja Ivan Ljubičić 7:5, 6:4

Starty wielkoszlemowe[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2000 2001 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 Wygrane turnieje Bilans w turnieju
Australia Australian Open 1R 3R 4R 1R 0 / 4 5–4
Francja French Open 1R 0 / 1 0–1
Wielka Brytania Wimbledon 4R 3R 0 / 2 5–2
Stany Zjednoczone US Open 1R SF 0 / 2 5–2
Bilans spotkań 0–2 10–4 5–2 0–1 N/A 15–8

Gra podwójna[edytuj | edytuj kod]

Zwycięzca (1)[edytuj | edytuj kod]

Nr Rok Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy w finale Wynik finału
1. 2005 Szwecja Båstad Ceglana Szwecja Jonas Björkman Argentyna José Acasuso
Argentyna Sebastián Prieto
6:2, 6:3

Finalista (1)[edytuj | edytuj kod]

Nr Rok Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy w finale Wynik finału
1. 2005 Niemcy Halle Trawiasta Rosja Marat Safin Szwajcaria Yves Allegro
Szwajcaria Roger Federer
5:7, 7:6(6), 3:6

Przypisy

  1. Gavin Versi: No love lost as Hewitt crushes Johansson (ang.). telegraph.co.uk, 12 września 2004. [dostęp 23 marca 2011].
  2. Swedish tennis player Joachim Johansson retires (ang.). usatoday.com, 18 marca 2011. [dostęp 23 marca 2011].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]