Joachim Jungius

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Joachim Jungius

Joachim Jungius (ur. 22 października 1587 w Lubece, zm. 23 września 1657 w Hamburgu) – niemiecki matematyk, fizyk i filozof. Ukończył gimnazjum w Lubece, następnie studiował metafizykę klasyczną na uniwersytecie w Rostocku, studia na różnych kierunkach kontynuował na Uniwersytecie w Gießen, później także w Padwie. Uzyskał między innymi tytuł profesora matematyki. W 1642 jako pierwszy określił pierwiastki chemiczne jako jednolite substancje, których dalsze rozłożenie jest niemożliwe[1]. Autor licznych prac z dziedziny logiki (Logica Hamburgensis, 1638), atomistyki, chemii, alchemii i innych nauk.

Ważniejsze dzieła Joachima Jungius'a w katalogu Niemieckiej Biblioteki Narodowej:[2]

Der Briefwechsel des Joachim Jungius
Joachim Jungius' Geometria empirica und Reiß-Kunst
Joachim Jungius und sein Zeitalter
Aus dem literarischen Nachlass von Joachim Jungius
Disputationes Hamburgenses
Praelectiones physicae
Joachimi Jungii Logicae Hamburgensis additamenta
Joachimi Jungii Logica Hamburgensis

W swoich pracach naukowych stworzył podstawy nowoczesnej morfologii i terminologii botanicznej. Dotyczy to głównie De plantis doxoscopiae (druk z 1662) oraz Isagoge phytoscopica (druk z 1678), w których pierwszy wprowadził pojęcia topologii do opisu kształtów roślin. Terminologia Jungius'a w dużym stopniu została przejęta przez K. Linneusza[3].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy