Joachim Meisner

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Joachim Meisner
Kardynał prezbiter
Joachim Meisner
Herb Joachim Meisner Spes nostra firma est pro vobis
Nadzieja nasza co do was jest silna
Kraj działania Niemcy
Data i miejsce urodzenia 25 grudnia 1933
Wrocław
Arcybiskup metropolita Kolonii
Okres sprawowania 1988–2014
Biskup diecezjalny Berlina
Okres sprawowania 1980–1988
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Diakonat 8 kwietnia 1962
Prezbiterat 22 grudnia 1962
Nominacja biskupia 17 marca 1975
Sakra biskupia 17 maja 1975
Kreacja kardynalska 2 lutego 1983
Jan Paweł II
Kościół tytularny bazylika św. Pudencjany
Odznaczenia
Krzyż Wielki Orderu Zasługi RP
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 17 maja 1975
Konsekrator Hugo Aufderbeck
Współkonsekratorzy Hans-Georg Braun
Georg Weinhold

Joachim Meisner (ur. 25 grudnia 1933 we Wrocławiu-Leśnicy) – niemiecki biskup rzymskokatolicki, biskup pomocniczy administratury apostolskiej Erfurt-Meiningen w latach 1975–1980, biskup diecezjalny Berlina w latach 1980–1988, arcybiskup metropolita Kolonii w latach 1988–2014, kardynał prezbiter od 1983.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Studiował w seminarium w Magdeburgu i Erfurcie oraz na Wydziale Teologicznym w Neuzelle (ówczesna archidiecezja wrocławska). Święcenia kapłańskie przyjął 22 grudnia 1962. Pracował jako duszpasterz w Heilbad Heiligenstadt i Erfurcie, koordynował także prace Caritas.

W marcu 1975 został mianowany biskupem pomocniczym administratury apostolskiej Erfurt-Meiningen i biskupem tytularnym Viby. Sakrę biskupią przyjął 17 maja 1975 z rąk Hugona Aufderbecka, administratora apostolskiego Erfurtu-Meiningen. W administraturze pełnił funkcję wikariusza generalnego.

W kwietniu 1980 został przeniesiony na stanowisko biskupa diecezjalnego Berlina. W lutym 1983 papież Jan Paweł II wyniósł go do godności kardynalskiej, nadając tytuł prezbitera bazyliki św. Pudencjany. 20 grudnia 1988 został arcybiskupem metropolitą Kolonii.

Brał udział w kolejnych sesjach Światowego Synodu Biskupów w Watykanie (w tym II specjalnej sesji poświęconej Kościołowi Europy w październiku 1999, gdzie pełnił funkcję prezydenta-delegata), wchodził w skład sekretariatu generalnego Synodu, a także Komisji Kardynalskiej ds. Badania Organizacyjnych i Ekonomicznych Problemów Stolicy Świętej (od 1995). Kilkakrotnie reprezentował Jana Pawła II na uroczystościach religijnych, m.in. w lutym 2005 w Helsinkach na obchodach 850-lecia przybycia do Finlandii biskupa misyjnego św. Henryka oraz 50-lecia ustanowienia diecezji helsińskiej.

Uczestnik konklawe 2005 i konklawe 2013 roku. 25 grudnia 2013 w związku z ukończeniem 80 lat utracił prawo udziału w konklawe[1].

28 lutego 2014 papież Franciszek przyjął jego rezygnację z obowiązków arcybiskupa metropolity Kolonii[2].

Ordery i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

W 2012 „w uznaniu wybitnych zasług w rozwijaniu polsko-niemieckiej współpracy, za działalność na rzecz ratowania zabytków kultury i sztuki w Polsce, za zaangażowanie w proces polsko-niemieckiego pojednania” postanowieniem prezydenta Bronisława Komorowskiego został odznaczony Krzyżem Wielkim Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej[3][4].

Przyznano mu tytuł doctora honoris causa Papieskiego Wydziału Teologicznego we Wrocławiu (1996)[5] i Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego (2005)[6].

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
Alfred Bengsch
Template-Bishop.svg Biskup Berlina
1980–1988
Template-Bishop.svg Następca
Georg Sterzinsky
Poprzednik
Joseph Höffner
Template-Metropolitan Archbishop.svg Arcybiskup metropolita Kolonii
1988–2014
Template-Metropolitan Archbishop.svg Następca