Joanna Mieszko-Wiórkiewicz
 |
Ten artykuł od 2012-01 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
Joanna Mieszko-Wiórkiewicz (ur. 1954 w Ząbkowicach Śląskich) - dziennikarka, eseistka, poetka i pisarka.
Do 1988 mieszkała w Bydgoszczy, gdzie w wieku 20 lat została najmłodszym redaktorem naczelnym w Polsce (gazeta „Wodniak Bydgoski” PP „Żegluga Bydgoska”), następnie w latach 1977-1982 była redaktorem Polskiego Radia, skąd została usunięta wskutek represji reżymu WRON (była więźniem politycznym stanu wojennego). Po długim okresie bezrobocia zatrudniona w Biurze Wystaw Artystycznych (BWA), współpracowała z prasą podziemną i współorganizowała ogólnopolską sieć podziemnego kształcenia demokracji parlamentarnej.
Od r. 1988 mieszka na stałe w Berlinie, gdzie współorganizowała polskojęzyczne stacje radiowe i polsko-niemieckie czasopismo literackie „WIR”. Jako niezależny dziennikarz współpracuje z największymi rozgłośniami niemieckimi (Deutschlandfunk, Deutschlandradio, Deutsche Welle,WDR, SFB/RBB), prasą niemiecką, mediami polskimi w USA i polską prasą krajową, w tym szczeg.z wrocławskim miesięcznikiem "Odra" oraz poznańskim "Czasem Kultury”.
Ma w dorobku cały szereg reportaży i słuchowisk dokumentalnych, aktualnych i historycznych dotyczących Polski oraz innych krajów wschodniej Europy, liczne komentarze, felietony oraz obfitą eseistykę w języku polskim i niemieckim, wiersze i opowiadania. Drukiem ukazały się : „ Rozmowa z muszlą” (Bydgoszcz 1983), „Strojenie” (Bydgoszcz 1988), antologie „WIR” (Berlin 1995), „Dokumente aus Babel” (Berlin 2000), „Verloren, Gewonnen” (Berlin 2001). Jest członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich.
