Joanna Szczepkowska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Joanna Szczepkowska
Joanna Szczepkowska by Foksal.jpg
Data i miejsce
urodzenia
1 maja 1953
Warszawa, Polska 
Zawód aktorka, pisarka
Współmałżonek Mirosław Konarowski (rozwód)
Lata aktywności od 1975
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Srebrny Krzyż Zasługi
Galeria ilustracji w Wikimedia Commons Galeria ilustracji w Wikimedia Commons
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach
Strona internetowa
Profil w bazie IMDb
Profil w bazie filmpolski.pl
Profil w bazie e-teatr.pl
Profil w bazie Filmweb.pl
Profil w bazie Stopklatka.pl

Joanna Szczepkowska (ur. 1 maja 1953 w Warszawie) – polska aktorka teatralna, filmowa i telewizyjna, pisarka i felietonistka, pedagog; w 2010 prezes Związku Artystów Scen Polskich.

Spis treści

[edytuj] Życiorys

Joanna Szczepkowska jest córką Andrzeja Szczepkowskiego i wnuczką Jana Parandowskiego. Zadebiutowała jeszcze w czasie studiów w spektaklu Trzy siostry w Teatrze Telewizji. Pierwszy raz na małym ekranie wystąpiła w serialu telewizyjnym Czterdziestolatek (w odcinku 1) w reżyserii Jerzego Gruzy do scenariusza reżysera i Krzysztofa Teodora Toeplitza. W 1975 ukończyła studia w PWST w Warszawie i zagrała w filmie Con amore (reż. Jan Batory). Za tę rolę dostała w 1976 nagrodę za najciekawszy debiut.

W latach 1975–1981 była aktorką Teatru Współczesnego w Warszawie, a w kolejnych latach Teatru Polskiego (1981−1988) i Teatru Powszechnego (1988−1992 i od 2000). Stworzyła kreacje dramatyczne (m.in. w Romeo i Julii, Królu Learze, Wujaszku Wani, Zdaniem Amy) oraz komediowe (Śluby panieńskie, Lekcja, Wesołe kumoszki z Windsoru). Zagrała również w kilkudziesięciu spektaklach Teatru Telewizji (m.in. Skiz Gabrieli Zapolskiej).

28 października 1989 w "Dzienniku Telewizyjnym" powiedziała:

Proszę Państwa, 4 czerwca 1989 roku skończył się w Polsce komunizm.

Zdanie to stało się symbolem zmian, jakie nastąpiły w Polsce po wyborach parlamentarnych w 1989, pierwszych wolnych (częściowo) wyborach od zakończenia II wojny światowej.

W 1997 wydała tom wierszy Miasta do wynajęcia, w tym samym roku napisała też monodram Goła baba. W 1999 rozpoczęła stałą współpracę z "Wysokimi Obcasami". Felietony powstałe w trakcie tej współpracy ukazały się w formie samodzielnych zbiorów, Drugie podwórko (2000) i Sześć minut przed czasem (2004). W 2003 wydała zbiór opowiadań Fragmenty z życia lustra.

W 1998, podczas III Festiwalu Gwiazd w Międzyzdrojach, odcisnęła dłoń na promenadzie Gwiazd.

3 maja 2007 została odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski przez prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego.

21 października 2007 do zdania Szczepkowskiej z 1989 nawiązał Marek Borowski. Po ogłoszeniu wyników wyborów parlamentarnych powiedział: "Jako Joanna Szczepkowska bis ogłaszam, że IV RP 21 października umarła"[1]. Następnego dnia z ogłoszeniem takim wystąpiła osobiście Joanna Szczepkowska[2].

2 kwietnia 2010 została wybrana na prezesa Związku Artystów Scen Polskich (jako pierwsza kobieta na tym stanowisku)[3].

Była żoną Mirosława Konarowskiego. Jej córkami są Maria i Hanna.

[edytuj] Filmografia (wybór)

[edytuj] Polski dubbing

[edytuj] Wybrane spektakle

[edytuj] Twórczość pisarska

  • (1999) Miasta do wynajęcia (tomik poezji)
  • (2000) Drugie podwórko (zbiór felietonów)
  • (2004) Fragmenty z życia lustra (powieść)
  • (2004) Sześć minut przed czasem (zbiór felietonów)
  • (2005) Goła baba (monodram)
  • (2006) Jak wyprostować koło (zbiór felietonów)
  • (2006) Ludzie ulicy i inne owoce miłości (tomik poezji)
  • (2008) Wakacyjna miłość (zbiór opowiadań różnych autorów)
  • (2008) Kocham Paula McCartney’a (powieść)
  • (2009) 4 czerwca (autobiografia)
  • (2009) Pod dobrą gwiazdą (zbiór opowiadań różnych autorów)
  • (2010) Piasek ze szkła (zbiór felietonów)
  • (2010) Dzisiaj nazywam się Charles (tomik poezji)

[edytuj] Odznaczenia i nagrody

  • Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (2007)
  • Srebrny Krzyż Zasługi (1989)
  • Złota Kamera przyznawana przez czasopismo "Film" za debiut aktorski (Con Amore (1977)
  • Nagroda im. Leona Schillera (1978)
  • Nagroda na II Festiwalu Polskich Filmów i Widowisk Telewizyjnych w Olsztynie za role w widowiskach teatralnych Skiz, Rewizor, Niespodzianka i filmie Ostatnie takie trio (1978)
  • Nagroda im. Aleksandra Zelwerowicza - przyznawana przez redakcję miesięcznika "Teatr" - za rolę Anieli w „Ślubach panieńskich” Aleksandra Fredry i rolę Moniki Claverton-Ferry w przedstawieniu „Lord Claverton” Thomasa Stearnsa Eliota w Teatrze Polskim w Warszawie (1985)
  • Nagroda na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni za drugoplanową rolę kobiecą w filmie Matka Królów (1987)
  • Nagroda Przewodniczącego Komitetu ds. Radia i Telewizji za wybitne kreacje w spektaklach Teatru TV (1988)
  • Nagroda aktorska w przeglądzie Młode Kino Polskie w filmie Mecz (1989)
  • Wiktor dla osobowości telewizyjnej (1990)
  • Feliks Warszawski w kategorii Najlepsza Pierwszoplanowa Rola Kobieca za rolę Esme w Zdaniem Amy w Teatrze Powszechnym (2001)

Przypisy

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach