Joazaf (Horłenko)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Święty
Joazaf
biskup biełgorodzki
Иоасаф, еп. Белгородский.jpg
Data urodzenia 8 września 1705
Priłuki
Data śmierci 10 grudnia 1754
Biełgorod
Kościół/
wyznanie
Rosyjski Kościół Prawosławny
Data kanonizacji 1911
Biełgorod
przez Rosyjski Kościół Prawosławny
Wspomnienie 4 września, 10 grudnia
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 2 czerwca 1748
Miejscowość Petersburg
Miejsce Sobór św. św. Piotra i Pawła
Konsekrator Teodozjusz (Jankowski)

Joazaf, imię świeckie: Joakim Andrejewicz Horłenko, (ur. 8 września 1705 w Priłukach – zm. 10 grudnia 1754 w Biełgorodzie) – biskup Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego

Pochodził z regionu Połtawy. W wieku siedmiu lat ojciec oddał go na naukę do Kijowskiej Akademii Duchownej, gdzie w ciągu siedmioletniej nauki młodzieniec postanowił zostać mnichem. Jego rodzice sprzeciwili się tym zamiarom, jednak w 1725 Joakim złożył bez ich wiedzy w Monasterze Międzygórskim śluby mnisze w riasofor, przyjmując imię Hilarion. Dwa lata później złożył śluby wieczyste z imieniem Joazaf. Po roku arcybiskup Warłaam (Wonatowicz) udzielił mu święceń diakońskich. Był również wykładowcą akademii kijowskiej. W listopadzie 1734 został wyświęcony na hieromnicha.

24 czerwca 1737 został wyznaczony na przełożonego Mgarskiego Monasteru Przemienienia Pańskiego w Łubniach, otrzymując równocześnie godność igumena. Jako przełożony wspólnoty starał się o jej rozwój; według tradycji kilkakrotnie doświadczał objawień św. Atanazego, patriarchy Konstantynopola, którego relikwie były przechowywane w monasterze. W 1744 ihumen Joazaf otrzymywał godność archimandryty. W tym samym roku decyzją Świątobliwego Synodu Rządzącego został przełożonym Ławry Troicko-Siergijewskiej.

2 czerwca 1748 w soborze św. św. Piotra i Pawła w Petersburgu miała miejsce jego chirotonia na biskupa biełgorodzkiego. Jako ordynariusz szczególną uwagę zwracał na kształcenie przyszłych duchownych. Biskupem biełgorodzkim pozostawał do swojej śmierci w 1754.

W 1911 został kanonizowany. Jego nieformalny kult funkcjonował jednak praktycznie od momentu śmierci biskupa[1].

Przypisy

  1. Prawosławnyj cerkownyj kalendar 2011, Izdatielstwo Moskowskoj Patriarchii, s.22

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Poprzednik
Antoni (Czerniowski)
Biskup biełgorodzki 1748 - 1754 Następca
Łukasz (Konaszewicz)