Job Adriaenszoon Berckheyde

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Job Adriaenszoon Berckheyde
Autoportret artysty
Autoportret artysty
Data i miejsce urodzenia 27 stycznia 1630
Haarlem
Data i miejsce śmierci 23 listopada 1693
Haarlem
Zawód artysta
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Job Adriaenszoon Berckheyde (ur. 27 stycznia 1630, zm. 23 listopada 1693) – siedemnastowieczny holenderski malarz działający w Haarlemie, Amsterdamie oraz Hadze.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Job Berckheyde urodził się w Haarlemie 27 stycznia 1630 roku. Był starszym bratem Gerrita, którego w późniejszym okresie uczył malowania[1]. 2 listopada 1644 został uczniem Jacoba Willemszoona de Weta, a wpływ mistrza był widoczny w jego pierwszych dziełach. W latach 1656-1660 bracia Berckheyde udali się w podróż wzdłuż Renu do Niemiec, zatrzymując się kolejno w Kolonii, Bonn, Mannheim i kończąc w Heidelbergu[1][2]. Bracia pracowali dla Karola Ludwika Wittelsbacha, elektora Palatynatu Reńskiego (Job tworzył dla niego portrety oraz sceny polowania, za co otrzymał w nagrodę złoty łańcuch). Pomimo luksusów, nie odpowiadał im styl życia dworskiego, więc powrócili do Haarlemu[1]. W latach 1682-1688 przebywał w Amsterdamie, gdzie pomiędzy 1685 a 1688 był członkiem gildii św. Łukasza[2]. Zmarł w 1693 roku i został pochowany w rodzinnym mieście[2].

Podobnie jak jego brat zajmował się malowaniem pejzaży, jednak najwięcej uwagi poświęcił utrwalaniu scen rodzajowych oraz wnętrz.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Biografia Joba Adriaensza Berkheyde – Arnold Houbraken: „De groote schouburgh der Nederlantsche konstschilders en schilderessen”, 1718
  2. 2,0 2,1 2,2 Job Adriaensz Berkheyde w bazie Rijksbureau voor Kunsthistorische Documentatie