Jodła syberyjska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jodła syberjyska
Ostraya.JPG
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Podkrólestwo rośliny naczyniowe
Gromada nagonasienne
Klasa iglaste
Rząd sosnowce
Rodzina sosnowate
Podrodzina jodłowe (Abietoideae)
Rodzaj jodła
Gatunek jodła syberyjska
Nazwa systematyczna
Abies sibirica Ledeb.
Kategoria zagrożenia
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Jodła syberyjska (Abies sibirica) – gatunek drzewa wiecznie zielonego należącego do rodziny sosnowatych. Zasięg tego gatunku jest największy z jodeł – obejmuje rozległe obszary północnej Rosji od Kamczatki na wschodzie, po Mandżurię i Turkiestan na południu, w strefie klimatu zimnego i chłodnego. Mimo że w obrębie naturalnego zasięgu znosi silne mrozy, sadzony w Europie przemarza z powodu spóźnionych przymrozków, ponieważ zbyt szybko rozwija tu pączki. W efekcie w Europie jest gatunkiem krótkowiecznym i źle rosnącym[1].

Młode przyrosty pędów
Marny i skarłowaciały pokrój drzewa, typowy dla warunków klimatycznych panujących na kontynencie europejskim

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Drzewo dorastające do 30 metrów wysokości i średnicy pnia do 0,5 metra. Korona wąskostożkowata, z ostrym wierzchołkiem[1].
Liście
Igły długości 20–35 mm i średnio 1 mm szerokości, miękkie i spłaszczone, niekłujące. Od góry zielone, od spodu białawo-zielonkawe z niepozornymi paskami aparatów szparkowych. Igły ułożone są skośnie do przodu, zakrywając od góry gałązki[1].
Szyszki
Cylindryczne, w czasie dojrzewania barwy niebieskawe, po dojrzeniu jasno-brązowe, długości od 5 do 8 cm i szerokości ok. 2,5 cm[1].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Włodzimierz Seneta: Drzewa i krzewy iglaste. Część I. Warszawa: Państwowe Wydawnictw Naukowe, 1987, s. 123-124. ISBN 83-01-05225-2.

Link zewnętrzny[edytuj | edytuj kod]

  • Abies sibirica. International Union for Conservation of Nature and Natural Resources