Jod-Basedow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Jod-Basedow (zespół jod-Basedow, nadczynność tarczycy indukowana jodem, ang. Jod-Basedow effect) – powikłanie po jatrogennej, nadmiernej ekspozycji na związki jodu. W części przypadków rozwija się na tle predyspozycji do choroby Gravesa-Basedowa, stąd nazwa. Częściej na jod-Basedowa zapadają osoby leczone z powodu wola guzkowego lub pojedynczego guzka autonomicznego tarczycy. Jest też rzadkim powikłaniem po zawierających jod środkach kontrastowych, stosowanych np. podczas koronarografii[1]. Termin wprowadził Kocher w 1910 roku[2].

Przypisy

  1. Andrzej Szczeklik (red.): Choroby wewnętrzne. Przyczyny, rozpoznanie i leczenie, tom I. Wydawnictwo Medycyna Praktyczna, 2005 s. 1061 ISBN 83-7430-031-0.
  2. Kocher Th. Über Jodbasedow. Arch Klin Chir 92, ss. 1166-1193, 1910

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.