Jodek ołowiu
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Jodek ołowiu | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Nazewnictwo | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Ogólne informacje | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Wzór sumaryczny | PbI2 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Masa molowa | 461,01 g/mol | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Wygląd | żółte, krystaliczne ciało stałe[1] | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Identyfikacja | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Numer CAS | 10101-63-0 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| PubChem | 24931[3] | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Podobne związki | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Inne aniony | siarczek ołowiu(II) chlorek ołowiu(II) |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Inne kationy | jodek litu jodek sodu jodek magnezu jodek miedzi |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Jodek ołowiu – nieorganiczny związek chemiczny, sól ołowiu i kwasu jodowodorowego o wzorze PbI2. W temperaturze pokojowej jest toksycznym, żółtym, słabo rozpuszczalnym w wodzie ciałem stałym. W podwyższonej temperaturze zmienia swój kolor na ceglasto czerwony.
Zastosowanie[edytuj]
- w formie kryształów – jako detektor wysokoenergetycznych fotonów, w tym promieniowania rentgenowskiego i promieniowania gamma
- jako barwnik w XIX wieku. Nie przyjął się jednak ze względu na niską stabilność
Otrzymywanie[4][edytuj]
- Bezpośrednia synteza z pierwiastków
- Reakcje strącania rozpuszczalnych w wodzie soli ołowiu(II) np. azotanu, octanu, chlorku (PbCl2 jest średnio rozpuszczalny) z rozpuszczalnymi w wodzie jodkami:
- Pb2+ + 2I- → PbI2↓
Reakcje te są reakcjami charakterystycznymi wykorzystywanymi do jakościowego wykrywania zarówno jonów Pb2+ jaki i jonów I-.
_iodide_precipitating_out_of_solution.JPG)
Jodek ołowiu rozpuszcza się w nadmiarze jodku potasu:
- Pb(NO3)2 + 2KI → PbI2↓ + 2KNO3
- PbI2 + 2KI → K2[PbI4]
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Jodek ołowiu (ang.). The Chemical Database. The Department of Chemistry, University of Akron. [dostęp 2013-03-24].
- ↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 Jodek ołowiu (pol.). Karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich dla Polski.
- ↑ Jodek ołowiu – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
- ↑ Florian Domka: Chemiczne metody analizy jakościowej. Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM, 2000, s. 79-81; 161-165. ISBN 83-232-1006-3.
