Jodok z Moraw
| Jodok z Moraw |
|
| margrabia Moraw | |
| Okres panowania | od 1375 do 1411 |
| Poprzednik | Jan Henryk Luksemburski |
| Następca | Zygmunt Luksemburski |
| margrabia-elektor Brandenburgii | |
| Okres panowania | od 1386 do 1411 |
| Poprzednik | Zygmunt Luksemburski |
| Następca | Zygmunt Luksemburski |
| książę Luksemburga | |
| Okres panowania | od 1388 do 1411 |
| Poprzednik | Wacław IV Luksemburski |
| Następca | Elżbieta Luksemburska |
| antykról Niemiec | |
| Okres panowania | od 1410 do 1411 |
| Poprzednik | Fryderyk z Brunszwiku |
| Dane biograficzne | |
| Dynastia | Luksemburgowie |
| Urodzony | 1350 lub 1354 |
| Zmarł | 18 stycznia 1411 |
| Ojciec | Jan Henryk Luksemburski |
| Matka | Małgorzata opawska |
| Żona | Agnieszka opolska |
Jodok z Moraw, Jobst z Moraw (ur. 1350 lub 1354, zm. 18 stycznia 1411) - margrabia Moraw, margrabia brandenburski 1388-1411, książę Luksemburga 1388-1411, antykról niemiecki 1410-1411.
Pochodził z dynastii Luksemburgów. Był synem margrabiego morawskiego Jana Henryka i Małgorzaty z rodu Przemyślidów opawsko-raciborskich. Od 1375 współrządził Morawami wraz z bratem Prokopem, z którym toczył ustawiczną wojnę o hegemonię nad tą dzielnicą Czech. W 1383 z nominacji Wacława IV został wikariuszem Włoch. Jako człowiek majętny potrafił wykorzystać swoją fortunę do własnych celów politycznych. Dzięki pożyczkom udzielanym krewnym powiększył swoją domenę. W wyniku umowy finansowej z 1386 otrzymał od Zygmunta Luksemburskiego w zastaw Brandenburgię. W 1388 zadłużony u niego Wacław IV oddał mu w zastaw Luksemburg. Pozwoliło to Jodokowi z Moraw zbudować silne stronnictwo możnowładcze (Jednota Pańska), którego celem stało się odsunięcie od władzy króla w Czechach. W 1394 Jodok doprowadził do uwięzienia Wacława IV i przejął na rok faktyczną władzę w królestwie. Dążąc do detronizacji kuzyna zawiązał także sojusz polityczny z pretendującym do tronu niemieckiego Ruprechtem III Wittelsbachem i włączył się w wir polityki sukcesji tronu w Niemczech. W 1410 został przez część elektorów wybrany na króla niemieckiego przeciwko spadkobiercy Wacława IV, Zygmuntowi Luksemburskiemu. Władzy w Rzeszy nie udało mu się jednak przejąć, gdyż zmarł nagle w 1411. Był ostatnim antykrólem w Niemczech.
Zdaniem starszej literatury Jodok był dwukrotnie żonaty. Jego pierwszą żoną była Elżbieta, córka Władysława Opolczyka (urodzona w 1360 r., zmarła przed 1374). Po raz drugi ożenił się z Agnieszką córką Bolesława II opolskiego. Zdaniem nowszej literatury Jodok zawarł tylko jedno małżeństwo z Agnieszką, która używała także imienia Elżbieta. Jodok zmarł bezpotomnie.
| Poprzednik Jan Henryk Luksemburski |
margrabia Moraw 1375–1411 |
Następca Zygmunt Luksemburski |
| Poprzednik Zygmunt Luksemburski |
margrabia-elektor Brandenburgii 1386-1411 |
Następca Zygmunt Luksemburski |
| Poprzednik Wacław IV Luksemburski |
książę Luksemburga 1388–1411 |
Następca Elżbieta Luksemburska |
| Poprzednik Fryderyk z Brunszwiku |
antykról Niemiec 1410-1411 |
Następca --- |