Johan Christian Clausen Dahl

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Johan Christian Clausen Dahl
Wikimedia Commons

Johan Christian Clausen Dahl (ur. 24 lutego 1788 w Bergen, zm. 14 października 1857 w Dreźnie) – norweski malarz okresu romantyzmu, pejzażysta.

W latach 1811–1818 studiował w Akademii w Kopenhadze, gdzie poznał Caspara Davida Friedricha, z którym przyjaźnił się aż do jego śmierci w roku 1840. W 1818 roku wyjechał do Drezna. W roku 1820 ożenił się z Emilie von Block. W latach 1821–1823 przebywał we Włoszech (Capri, Neapol, Rzym). W roku 1824 powrócił do Drezna, gdzie objął stanowisko profesora Akademii.

Malował nastrojowe pejzaże z Norwegii, Niemiec, Włoch i Szwajcarii oraz obrazy religijne i portrety. W jego wczesnych pracach widoczne są wpływy pejzażystów holenderskich i flamandzkich XVII w., przede wszystkim Allarta van Everdingena.

Jego uczniami byli m.in. Karl Blechen (1798–1840) i Thomas Fearnley (1802–1842).

Wybrane dzieła[edytuj | edytuj kod]

  • Drezno w świetle księżyca (1839), Galeria Obrazów Starych Mistrzów w Dreźnie
  • Pejzaż włoski (1818), Galeria Narodowa, Oslo
  • Poranek po nocnej burzy (1819), Nowa Pinakoteka, Monachium
  • Studium brzozy (1826), Galeria Narodowa, Oslo
  • Villa Malta w Rzymie (1821), Galeria Narodowa, Oslo
  • Wybuch Wezuwiusza (1821), Państwowe Muzeum Sztuki, Kopenhaga
  • Żaglowce w pobliżu Rugii (1818), Państwowe Muzeum Sztuki, Kopenhaga

Galeria obrazów[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Ilaria Ciseri, Romantyzm, Warszawa: Arkady, 2009. ISBN 978-83-213-4599-4.
  2. Leksykon malarstwa od A do Z, Warszawa: Muza S.A., 1992. ISBN 83-7079-076-3.
  3. Sztuka świata, t. 12, Leksykon A–K, Warszawa: Arkady, 2009. ISBN 83-213-4088-1.