Johan Huizinga

Johan Huizinga

Johan Huizinga, wym. ˈjoːɦɑn 'ɦœyzɪŋaː, (ur. 7 grudnia 1872 w Groningen, zm. 1 lutego 1945 w De Steeg k. Arnhem) – holenderski historyk, eseista i językoznawca, autor słynnego dzieła Jesień średniowiecza, w którym prezentuje panoramiczny obraz kultury i życia społecznego u schyłku średniowiecza.

Napisał również książki: Homo ludens (1938), Kultura XVII-wiecznej Holandii oraz biografię Erazma z Rotterdamu.

Życiorys

Urodził się w Groningen jako syn Dirka Huizingi. Kiedy miał dwa lata, umarła mu matka.

W 1891 roku wstąpił na uniwersytet i cztery lata później otrzymał stopień naukowy w dziedzinie języków indoeuropejskich.

Profesor historii Uniwersytetu w Groningen w latach 1905-1915 oraz w Lejdzie w latach 1915-1942 (od 1933 rektor). W 1942 roku złożył rezygnację protestując przeciwko decyzji o usunięciu przez władze niemieckie z uniwersytetu jednego z jego kolegów. Został pozbawiony profesury i przez 3 miesiące internowany. Z wykształcenia był orientalistą, specjalizował się w historii Zachodu oraz w historii i teorii kultury.

Swój stosunek do świata przeszłości ujmował jako "włóczęgostwo intelektualne". Dzięki temu stosunkowi nie został znawcą jednej epoki.

Publikacje w języku polskim

• Jesień średniowiecza, przeł. Tadeusz Brzostowski, tł. fragmentów poezji średniowiecznej: J. Dackiewicz; wstęp: Henryk Barycz, posłowie: Stanisław Herbst, Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy 1961 (kolejne wydania: 1967, 1974, 1992, 1998, 2002).
• Erazm, przeł. Maria Kurecka, wstęp Maria Cytowska, konsultacja nauk. Leszek Kołakowski, Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy 1964.
• Homo ludens. Zabawa jako źródło kultury, przeł. Maria Kurecka i Witold Wirpsza, Warszawa: "Czytelnik" 1967 (kolejne wyd: 1985, 1998, 2007).
• Kultura XVII-wiecznej Holandii, wstęp, oprac. i przeł. Piotr Oczko, Kraków: Towarzystwo Autorów i Wydawców Prac Naukowych Universitas 2008.