Johann August Eberhard

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Johann August Eberhard (ur. 31 sierpnia 1739 w Halberstadt, zm. 6 stycznia 1809 w Berlinie) – niemiecki filozof. Wykładał w Halle, bronił przeciw Kantowi stanowiska szkoły Leibniza i Wolff’a. Autor Neue Apologie des Sokrates oder Untersuchung der Lehre von der Seeligkeit der Heiden (1772), Allgemeine Theorie des Denkens und Empfindens (1776), Sittenlehre der Vernunft (1781), Handbuch der Aesthetik für gebildete Leser aus allen Ständen (1803-05).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Wielka Ilustrowana Encyklopedia Powszechna „Gutenberga”, Kraków 1924-1932.