Johann Caspar Herterich

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Johann Caspar Herterich

Johann Caspar Herterich (ur. 3 kwietnia 1843, zm. 26 października 1905 w Monachium) – niemiecki malarz, przedstawiciel malarstwa historycznego i rodzajowego, wpływowy wykładowca w monachijskiej Akademii Sztuk Pięknych. [1]

Życie[edytuj | edytuj kod]

Johann Caspar Herterich (czasami: Johann Kaspar Herterich) był synem rzeźbiarza i restauratora Franza Hertericha (1798–1876) i starszym bratem malarza Ludwiga von Hertericha[2]. Po przeprowadzce do Monachium został uczniem Philippa Foltza[3] i Carla Theodora von Piloty´ego[4]. Od 1882 roku był nauczycielem pomocniczym, a od 1884 nastepcą Gyuli Benczúra – profesora Akademii monachijskiej w klasie studium z natury (Naturklasse). Do jego uczniów należeli między innymi Benno Elkan[5], Iosif Iser[6], Bruno Paul Hetze[7], Alexander Eckener[8], Max Slevogt, Theodor Doebner[9], August Wilde[10], Max Hein-Neufeldt[11] i Leonid Ossipowitsch Pasternak[12]. Okazjonalnie prace tego artysty pojawiają się na aukcjach dzieł sztuki.[13]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Paul Pfisterer, Claire Pfisterer: Signaturenlexikon, Walter de Gruyter, 1999, S. 295 ISBN 978-3-11-014937-1
  • Katalog der Kgl. Neuen Pinakothek in München, Neue Pinakothek, Bruckmann, 1913, S. 55

Przypisy