Johann Ernst Glück

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Muzeum Biblii w Alūksne

Johann Ernst Glück (łot. 'Ernsts Gliks, ur. 10 listopada 1654 w Wettin, zm. 5 maja 1705 w Moskwie) – niemiecki tłumacz biblijny i luterański teolog działający w Liwonii na terenie dzisiejszej Łotwy.

Glück urodził w niemieckim Wettin koło Halle. Był synem pastora luterańskiego. W wieku 21 lat ukończył studia teologiczne w Niemczech i przeniósł się na teren Liwonii, który pozostawał pod władzą Szwecji. Glück po rozmowie z przedstawicielem króla Karola XIJohannesem Fischerem 31 sierpnia 1681 roku uzyskał zezwolenie królewskie na tłumaczenie Biblii na język łotewski.

Glück chciał wydać przekład posługując się tłumaczeniem z oryginału hebrajskiego i greckiego. Dlatego wyjechał do Hamburga, aby się ich poduczyć. W Niemczech prawdopodobnie lekcji języka łotewskiego oraz biblijnej greki udzielał mu łotewski duchowny Jānis Reiters. W 1680 roku powrócił na Łotwę, a trzy lata później, jako pastor objął parafię w Marienburgu (obecnie Alūksne) i zakończył tłumaczenie Nowego Testamentu. W 1689 przetłumaczył całą Biblię, chociaż niektórych odpowiedników słów brakowało w języku łotewskim. Dlatego zapożyczył je z języka niemieckiego, niektóre z nich do obecnej chwili są w użyciu w języku łotewskim. W 1694 roku Glück otrzymał zezwolenie na rozpowszechnianie łotewskiego przekładu Biblii.

W 1699 roku tłumaczył Biblię na język rosyjski, a w 1702 roku przystąpił do poprawiania swojego przekładu łotewskiego. W roku 1702 po pokonaniu przez wojska rosyjskie Szwedów i zajęciu Marienburgu, Glücka i jego rodzinę wywieziono do Rosji. Glück też stracił swoje rękopisy poprawionej Biblii łotewskiej i swego przekładu rosyjskiego. Zmarł w Moskwie w roku 1705. Po jego śmierci, przybrana córka Marta Skawronska, poślubiła cara Piotra I Wielkiego, a w roku 1725, została cesarzową Rosji Katarzyną I.

Obecnie w Alūksne istnieje muzeum, w którego zbiorach są różne przekłady Biblii, między innymi egzemplarz pierwszego wydania Biblii Glücka. A na herbie Alūksne widnieje Biblia i rok 1689, w którym Glück ukończył pracę nad swym przekładem. W pobliżu muzeum rosną dwa ponad 300-letnie dęby nazywane Glika ozoli (Dęby Glücka), które zasadził na pamiątkę swego wydania łotewskiego.