Johann Martin Chladni

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Johann Martin Chladni

Johann Martin Chladni (ur. 16 kwietnia 1710 w Wittenberdze, zm. 10 września 1759 w Erlangen) – niemiecki teolog luterański i historyk.

Wykładowca teologii, poetyki i retoryki. W 1756 został prorektorem Erlanger Universität. Jeden z pierwszych przedstawicieli niemieckiej hermeneutyki. Dzięki tym badaniom hermeneutyka wyodrębniła się z działu Logiki i retoryki, stając się samodzielną dyscypliną.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

  • Einleitung zur richtigen Auslegung vernünftiger Reden und Schriften, Lipsk (1742),
  • Logica praetica. Ib (1742),
  • Logica sacra Ib. (1745),
  • Kleine Sammlung von Betrachtungen, Erlangen (1749),
  • Nova philosophia disinitiva, Lipsk (1750),
  • Opuscula academica varii generis, Lipsk (1750),
  • Nova philosophia definitiva. IB (1750),
  • Theologische Nachforscher…, Erlangen (1757)

Literatura[edytuj | edytuj kod]

  • Hans Proesler: Chladenius als Wegbereiter der Wissenssoziologie, KZfSS (Kölner Zeitschrift für Soziologie und Sozialpsychologie) 6 (1954) 617–622.
  • C. Friederich: Johann Martin Chladenius: Die Allgemeine Hermeneutik und das Problem der Geschichte, in: Ulrich Nassen (Hrsg.), Klassiker der Hermeneutik, Paderborn 1982, S. 43–75.
  • Friedrich Gaede: Chladenius und die Folgen – Einwände zur hermeneutischen Diskussion. In: Digressionen – Wege zur Aufklärung – Festgabe für Peter Michelsen. Hg. v. G. Frühsorge, K. Manger, F. Strack. Heidelberg: C.Winter 1984.

Link zewnętrzny[edytuj | edytuj kod]