Johann Paul Kremer

Johann Paul Kremer podczas pierwszego procesu oświęcimskiego

Johann Paul Kremer (ur. 26 grudnia 1883 w Stellbergu koło Kolonii, zm. 1965) - niemiecki zbrodniarz wojenny, profesor anatomii, lekarz SS w obozie koncentracyjnym Auschwitz-Birkenau i SS-Obersturmführer.

Maturę zdał po odbyciu ochotniczej służby wojskowej w 1909 roku. Tuż przed wybuchem I wojny światowej uzyskał tytuł doktora filozofii na Uniwersytecie Berlińskim. Studiował również medycynę i biologię. Już podczas wojny zdobył dyplom lekarza medycyny i dyplom doktora biologii. Doktorat z medycyny zdobył w roku 1919.

Członek NSDAP od 30 czerwca 1932 (nr legitymacji partyjnej 1265405) i SS od 1934 (numer identyfikacyjny 262703). Profesor anatomii Uniwersytetu w Münster, wykładowca anatomii i nauki o ludzkiej dziedziczności, dr filozofii i medycyny. Lekarz SS w Auschwitz-Birkenau od 30 sierpnia 1942 do 18 listopada 1942.

Kremer interesował się zmianami poszczególnych narządów w różnych chorobach np. w chorobie głodowej. Prowadził w KL Auschwitz badania nad zmianami powstałymi w organizmie ludzkim na skutek głodu, szczególnie nad zanikiem brunatnym wątroby (braune Atrophie). Wybierał chorych w różnych okresach choroby głodowej, kazał ich fotografować a następnie zabijać wstrzyknięciem fenolu, co wykonywał podoficer sanitarny SS. Następnie ze świeżych zwłok "wyjmowano" wątrobę, śledzionę i trzustkę, z których sporządzano odpowiednie preparaty. Liczbę ofiar takich eksperymentów trudno określić. Oprócz tego brał aktywny udział w selekcjach i masowych egzekucjach. Kremer pozostawił pamiętnik, który stanowi niezaprzeczalny dowód jego winy.

W pierwszym procesie oświęcimskim został skazany przez Najwyższy Trybunał Narodowy w Krakowie na śmierć 22 grudnia 1947. Karę tę zamieniono na dożywocie, a w 1958 Kremer odzyskał wolność. W 1960 r. wszczęto przeciw niemu drugi proces w Münster, gdzie zapadł wyrok skazujący go na 10 lat więzienia i utratę tytułu profesora i doktora filozofii. Sąd uznał jednak, że odbył już swoją karę i Kremera ułaskawiono. Następnie był świadkiem podczas drugiego procesu oświęcimskiego.

Źródła

• Cyprian T., Sawicki J., Siedem wyroków Najwyższego Trybunału Narodowego, Poznań 1962
• Ternon Y., Helman S., Historia medycyny SS, Warszawa 1973
• Oświęcim w oczach SS. Rudolf Höss, Pery Broad, Johann Paul Kremer , 1998, ISBN 83-85047-71-9