Johann Peter Hartmann

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Johann Peter Emilius Hartmann
Statua Johanna Petera Emiliusa Hartmanna w Kopenhadze

Johann Peter Emilius Hartmann – kompozytor duński (ur. 14 maja 1805 w Kopenhadze, zm. 10 marca 1900, tamże). Pochodził z utalentowanej muzycznie rodziny, będąc synem Augusta Wilhelma Hartmanna (1775–1850). Pierwsze nauki pobierał od swego ojca. Od 1824 pracował jako organista w kościele w rodzinnym mieście Kopenhadze. W roku 1836 został założycielem towarzystwa muzycznego Musikforening. Od roku 1867 pełnił urząd jednego z trzech dyrektorów Konserwatorium w Kopenhadze. Był czołowym przedstawicielem narodowego kierunku w muzyce skandynawskiej wraz z Nielsem Wilhelmem Gadem. Pisał: opery, balety, symfonie, kantaty, uwertury i muzykę: do dramatów, kameralną, organową i fortepianową. Jego syn Wilhelm Emilius Hartmann (1836–1898), był także muzykiem.